و شنیع به ملت ترک آذربایجان ابعاد تازه ای به خود گرفت. در حالی که به دنبال پخش خبر محرومیت شدید تیم تراکتورسازی و برگزاری بازیهای خانگی بدون تماشاگر، موجی از خشم و نفرت از این تصمیم را در میان ملت آذربایجان به وجود آورده است تلویزیون ایران طرفداران تراکتورسازی را بی فرهنگ و بی اخلاق نامید. مجریان این برنامه ی پخش مستقیم برای دقایقی طولانی انواع الفاظ زشت و توهین آمیز را نسبت به طرفداران تراکتورسازی و مردم تبریز بیان داشتند. این اقدام در شرایطی صورت گرفت که کوچکترین سانسور یا ممانعتی در حرف زدن آنان اعمال نگردید. مسئولان این برنامه در ادامه ی آن حتی پا را از این نیز فراتر نهاده و با تمسخر گزارشگران بومی تبریز آنها را نادان، متعصب و هتاک نامیدند!

 به گزارش سانا در این برنامه، هواداران تیم تراکتورسازی به سر دادن شعارهای رکیک و توهین آمیز به طرفداران و بازیکنان تیم حریف و گزارشگران و عکاسان و ماموران، پرتاب سنگ و بطری، آتش زدن صندلی های ورزشگاه، تخریب اموال عمومی در بیرون ورزشگاه و ایجاد زد و خورد با شهروندان متهم گردیدند! مجریان این برنامه بیان داشتند: ورزشگاه آزادی به دلیل توهینهای هواداران تراکتورسازی آلوده ترین روز تاریخ خود را پشت سر گذاشت. اما این برنامه در پایان خود با نقطه ی عطفی در تاریخ سیاسی-ورزشی ایران رقم زده شد. مجری این برنامه در اقدامی ناشیانه از راز محرومیت تیم تراکتورسازی از بازی در حضور هواداران خود پرده برداشت. وی در بخش پایانی برنامه با بیان این که: هواداران تراکتورسازی کاملا شعارهای سیاسی می دادند، سخن خود را آغاز نمود و در خاتمه ی حرفهای خود دلیل واقعی را برای اولین بار به صورت رسمی از تلویزیون ایران بیان کرد: من احساس می کردم که طرفدارهای تراکتورسازی تبریز احتمالا برای تیمهای ترکیه دارند شعار می دهند، متاسفانه! از سوی دیگر اخبار و گزارشات رسیده از سطح شهرهای آذربایجان جنوبی و به خصوص شهر تبریز از گسترده شدن دامنه ی خشم و اعتراضات خبر می دهند. به گزارش سانا آحاد کثیری از طرفداران این تیم و دیگر فعالین آذربایجانی به منظور اعتراض به این تصمیم و در عین حال اعتراض به داده شدن شعارهای نژادپرستانه ی بیسابقه در دیدار تیمهای تراکتورسازی آذربایجان و پیروزی تهران، در صدد برگزاری تجمع اعتراضی گسترده در روز یکشنبه و همزمان با دیدار تیم تراکتورسازی برآمده اند. گزارشات رسیده حاکی است بسیاری از این فعالین تهدید نموده اند در صورت عدم لغو این حکم و برگزاری بازی بدون تماشاگر در روز یکشنبه، این تجمع گسترده از ساعت 17.30 در میدان ساعت شهر تبریز، میدان آبرسان، میدان راسته کوچه و دیگر نقاط شهر به صورت هماهنگ و پیوسته صورت خواهد گرفت. گفتنی است جمعی از هواداران تراکتورسازی نیز پیش از این طی بیانیه ای نسبت به عواقب برخورد با تیم تراکتورسازی هشدار داده بودند. لازم به ذکر است در جریان دیدار تیمهای تراکتورسازی آذربایجان و پیروزی تهران در تهران پرتاب مواد محترقه و نارنجکهای دست ساز به میان طرفداران تیم تراکتورسازی منجر به مجروح گردیدن چهار تن گردید. در این دیدار هواداران پیروزی به شکلی هماهنگ و گسترده برای دقایق طولانی شعارهایی بسیار شنیع نسبت به ملت آذربایجان به کار بردند. شعارهایی همچون: صدای …. نمیاد ، ترکه صداش در نمیاد اشش… اشش… اشش… ترکه … تبریزی تهران عروسیه ، تبریز … سوزیه این در حالی است که تلویزیون ایران نیز ضمن بستن صدای هواداران تراکتور دقایقی طولانی به پخش شعارهای فاشیستی طرفداران پیروزی پرداخت. گفتنی است میزان این شعارها به آنچه رسید که تلویزیون ایران مجبور به قطع گزارش بازی از استادیوم گردید. عادل فردوسی پور که چندین بار در فصل گذشته به تمسخر و توهین نسبت به هواداران تراکتورسازی پرداخته بود نه تنها کمترین اعتراضی نسبت به این شعارها نشان نداد که صدای خنده ی وی نیز در حین شعارها به گوش می رسید. از سوی دیگر رسانه های ایران هم در اقدامی هماهنگ در صدد برعکس نشان دادن وقایع روی داده برآمده اند. سایتهای مختلف خبری و ورزشی ایران با چشم پوشی از رفتارهای بسیار توهین آمیز طرفداران پیروزی تهران، هواداران تراکتورسازی را به شروع تشنج از طریق دادن شعارهای نژادی و توهین آمیز متهم نموده اند! http://www.sananews.info/video/oynat.asp?kid=7&id=190&uye_id=5

july/24// -319a99f6dc. html گزارش شنبه ۲ مرداد ۱۳۸۹

 وضعیت نامشخص روزنامه نگار آذربایجانی در زندان تعریف شکنجه را نمی دانستیم علیرضا جوانبخت quluncu(at)gmail. com

وضعیت دهها تن از فعالان مدنی آذربایجانی که در اردیبهشت و خردادماه امسال توسط مأمورین امنیتی بازداشت شده اند

 همچنان نامشخص است و خانواده اغلب آنان از اتهام وارده بر آنها هیچ اطلاعی ندارند. ابراهیم رشیدی (ساوالان) شاعر و روزنامه نگار یکی از این زندانیان بلاتکلیف است که از حدود ۴۰ روز قبل دستگیر شده و هم اکنون در زندان مشکین شهر به سر می برد. جلال رشیدی برادر کوچکتر او که خود نیز قبلا در بازداشت اداره اطلاعات به سر برده است

 در مصاحبه با روز از اختلاف نظر مسئولین دادگاه اردبیل، دادگاه انقلاب مشکین شهر (خیاو) و زندان این شهر در ارتباط با پرونده برادرش خبر می دهد: “علیرغم اینکه دادگاه اردبیل یک باردستور آزادی برادرم را صادر کرد، دادگاه خیاو (مشکین شهر) قرار بازداشت را لغو نکرده است.” خانواده ابراهیم رشیدی، سه بار یعنی مواقعی که او را برای محاکمه به دادگاه برده اند، در راهرو دادگاه با او ملاقات کرده اند، امابه گفته برادر این زندانی سیاسی آنها حق به ورود به جلسه را نداشتند و در نتیجه از اتهام وارده نیز اطلاعی ندارند: “هیچ کدام از اینها، به سئوالات ما درباره اتهام برادرم پاسخ درستی نمی دهند، کشاورز قاضی شعبه دو دادگاه خیاو می گوید، خودتان خوب می دانید!” یک سال تعقیب به گفته جلال رشیدی، از خردادماه سال پیش بعد از دستگیری چند تن از جوانان مشکین شهری به جرم پخش اعلامیه، برادر او هم تحت تعقیب مأموران اطلاعات مشکین شهر بوده است: “چندین بار به منزل آمدند ولی ابراهیم را پیدا نکردند. می گفتند که ابراهیم در نوشتن و پخش اعلامیه ها دست دارد. از بازداشت شدگان در مورد ابراهیم سئوالات زیادی کرده بودند. مرا هم یک روز بازداشت کردند.” سایت های خبری و گروههای مدافع حقوق بشر آذربایجانی خردادماه سال ۱۳۸۸ از دستگیری چند فعال از جمله آیدین ذاکری٬ منصور سیفی و فردین نوبخت در شهر مشکین شهر خبر داده بودند. بیش از ده سال فعالیت اما آنچنان که در وبلاگ شخصی این نویسنده آذربایجانی نوشته شده است، ابراهیم رشیدی از بیش از ده سال پیش با عناوینی همچون عضو هیأت مؤسس سازمان غیر دولتی “آذر توپراق”، عضو هیأت مؤسس و دبیر اجرائی کانون استاد شهریار دانشگاه ارومیه، مدیر مسئول نشریه دانشجویی “اولدوز”، سردبیر نشریه دانشجویی “بولوت” عضو شورای نویسندگان نشریات دانشجویی “باخیش”، “اویانیش”، “اؤلکه” و “اولوس”، مدرس زبان و ادبیات ترکی در دانشگاههای ارومیه و علوم پزشکی ارومیه فعالیت کرده است. این فارغ التحصیل رشته مهندسی مکانیک دانشگاه ارومیه، همچنین، دبیر کنگره استاد شهریار در سال ۱۳۷۷، دبیر سمینار زبانهای ملی- قومی ساکنان ایران در سال ۱۳۷۸ و دبیر چند سمینار ادبی، فرهنگی و تاریخی دیگر که در دانشگاه ارومیه برگزار شدند، بوده است. بازداشت در شهرهای مختلف در وبلاگ ابراهیم رشیدی همچنین به سوابق بازداشت او در شهرهای مختلف مانند تبریز، ارومیه، اردبیل، اهر و تهران اشاره شده است. برادر این زندانی سیاسی در مورد سوابق بازداشت برادرش به روز چنین می گوید: “دیگر شمارش از دستمان در رفته است؛ نمی دانم هشت یا نه بار بازداشتش کرده اند.” سازمان عفو بین الملل هم در سالهای گذشته، بیانیه هایی در خصوص بازداشت و تحت فشار قرار گرفتن این شاعر و نویسنده صادر کرده است. آنچنان که از نوشته های ابراهیم رشیدی پیداست، او علاوه بر روزنامه نگاری، سرودن شعر و فعالیت های مدنی در زمینه دفاع از حقوق بشر نیز فعال بوده است. رشیدی مقاله هایی هم در مورد بعضی از زندانیان سیاسی آذربایجان به هنگام حبس آنها منتشر کرده است. برخی از این مقالات، از جمله نوشته هایی در مورد زندانیان سیاسی مانند هادی حمیدی شفیق، جواد حسن پور، شهناز غلامی، سعید متین پور و عباس لسانی را می توان در وبلاگ او و سایت های اینترنتی گروههای مدافع حقوق بشر آذربایجانی پیدا کرد. زمانی که حقوق خود را نشناسیم رشیدی در مقاله ای با عنوان “زمانی که حقوق خود را نشناسیم” در مورد روزهایی که در گذشته در بازداشت سپری کرده است چنین می نویسد:” پس از هر بار دستگیری و آزادی، اولین سئوال دوستان این بود: آیا در مدت بازداشت شکنجه شدی؟ و من جواب می دادم: خیر، شکنجه نشدم. و نمی فهمیدم شکنجه یعنی چه؟ از دید ملت سرکوب شده ما شکنجه یعنی کشیدن ناخن، سوزاندن قسمتی از بدن، اتو، داغ، کابل، باتوم برقی، شوک الکتریکی و صدها عمل غیر انسانی تحقیر کننده و ظالمانه دیگر. دلیلی ندارد که مشت، لگد و سیلی در قیاس با این جنایات شکنجه تلقی شود. هر افسر راهنمایی و رانندگی می تواند راننده متخلف را کتک بزند. مشت و سیلی قسمتی از زندگی ماست. تابستان ۸۲ در بازداشتگاه تاریک اردبیل محبوس شدم، چهار شب در کف خیس و نجس و سرد بازداشتگاه اهر خوابیدم، ۴۳ روز در بازداشتگاه انفرادی بودم. در طول دو ماهی که در بازداشتگاه ارومیه بودیم، به دلیل نبود میوه، سبزی و هر غذای حاوی ویتامین دیگری، لثه و دندان اکثر ما خونریزی و عفونت کرد؛ ولی باز هم گفتیم ما شکنجه نشده ایم. تا اینکه روزی تعریف شکنجه را خواندیم.”

این کار به دلیل وجود انجمن بسیار موثر آذربایجان شناسی بود که گویا این تالار به مذاق فارسهای شوونیسم خوش نیامد .

آدرس جدید فروم

www.forum.tractor-fans.com

به طوري كه به صورت ناشناس وارد جماعت مي شوند و با باز كردن سر صحبت، اشخاص اعتصاب كننده را شناسايي و تحت نظر گرفته و دستگير مي كنند.مأمورين اطلاعاتي و انتظامي به برخي از پاساژهاي بزرگ تبريز حمله ور شده و با زور ديلم و ميله هاي  آهني در پاساژها را باز كرده‌ و سپس نگهبان هاي پاساژ و اصناف و حتي پيرمردان را با باتوم، شوكر مورد ضرب و شتم و كتك كاري قرارداده‌ و در نهايت برگ جريمه هاي هنگفتي به ايشان داده اند كه واريز نمايند. همچنین شماري از اصناف را دستگير كرده و بجاي نامعلومي برده‌اند.

بازاریان معتقدند سیاست های غلط دولت مرکزی باعث فشار بی سابقه به آنها شده و سبب رکود غیر قابل کنترل خرید و فروش گشته است. بنا به گفته بازاریان توافق دولت با اصناف بر سر رقم 15 درصد کذب بوده و کسی از آن اطلاعی ندارد.

اتحاديه‌هاي صنفي- تجاري  را زير شديدترين فشارها و تهديد ها قرار داده‌اند. ولي بازاريان و اصناف با اين وجود خواستار مطالبات صنفي و مدني خويش هستند. شهرهاي آذربايجان به حمايت از بازار تبريز بر خيزيد! ظلم وارده را محكوم كرده و به احقاق حقوق بازاريان و آذربايجان بشتابيد!

يكشنبه 27 تير 1389

Tabriz Bazar News

گلجك بيزيمدير

با نگاهی به تاریخ اذربیجان جنوبی و مبارزات استقلال طلبانه ان متوجه می شویم که دو عنصر روحانیت و بازاریان نقش اساسی در تحریک و تشویق و یا مخالفت با هرگونه حرکتهای استقلال طلبانه در اذربیجان جنوبی داشته و هم اکنون نیز دارند و دارای جایگاه ویزه ای در بین ملت تورک اذربیجان جنوبی می باشند و هرگونه ایده و حرکتی از سوی دو گروه فوق تاثیر اساسی در حرکتهای ملت اذربیجان داشته و خواهد داشت!

آیا اعتصابات بازاریان در تبریز نقطه عطفی در مبارزات حرکت ملی آذربایجان جنوبی خواهد بود

يکشنبه  ۲۷ تير ۱٣٨۹ -  ۱٨ ژوئيه ۲۰۱۰ 

 با نگاهی به تاریخ اذربیجان جنوبی و مبارزات استقلال طلبانه ان متوجه می شویم که دو عنصر روحانیت و بازاریان نقش اساسی در تحریک و تشویق و یا مخالفت با هرگونه حرکتهای استقلال طلبانه در اذربیجان جنوبی داشته و هم اکنون نیز دارند و دارای جایگاه ویزه ای در بین ملت تورک اذربیجان جنوبی می باشند و هرگونه ایده و حرکتی از سوی دو گروه فوق تاثیر اساسی در حرکتهای ملت اذربیجان داشته و خواهد داشت! با توجه به وابستگی بازاریان به خصوص تبریز به دیگر نقاط ایران منجمله تهران در دهه های گذشته اکثر بازاریان مخالف هرگونه جدائی و هر حرکتی که موجب خلل در تمامیت ارضی ایران می شود داشته و کلا بیشتر در سودای منافع مالی بودند تا مسائل ملی و هویتی! و برای انها بیشتر در کنار تهران بودن دارای منافع بود! تا اینکه با سیاستهای تبعیض امیز رزیم بر ضد ملت و سرزمین اذربیجان جنوبی به تدریج بازار و بازاریان به خصوص سنتی رو به ضعف و افول نهاد  و در مقابل بازاریان و یا تجاری پا به عرصه گذاشتند که اولا وابستگی کمتری به دیگر مناطق ایران داشتند و دوما نیز به دلیل استقلال مناطق تورک نشین و پیشرفت ترکیه دارای روابط اقتصادی گسترده با ان مناطق بودند و با الگو برداری از انها در زمینه های مختلف به تدریج در خود حس ملی و هویتی جداگانه از فارسها را نموده و به سمت هویت طلبی متمایل گردیدند! از سوی دیگر تعداد زیادی از بازاریان سنتی نیز با گذشت زمان نسبت به بهبود شرایط دچار یاس و ناامیدی شدند و از تضعیف خود توسط دولت ناراضی اما به دلایلی امکان بروز و ابزار ان را نداشتند تا اینکه با افزایش مالیات و اعتصابات سراسری منافع کمی  هم که داشتند را نیز در خطر دیده و به تدریج به سمت حرکت ملی گرایش پیدا نمودند و به این طریق تنها راه بازگشت خود را به دوران اوج و رونق رفع کلیه تبعیضها اعم از ملی – فرهنگی- اقتصادی…و رسیدن به ان را نیز در کنار ملت تورک اذربیجان مانده دیدند! حال پس از یک وقفه طولانی بازاریان اذربیجان جنوبی می روند که با توجه به سرمایه قابل توجهی که دارند وارد فاز مقاوت و مبارزه بر ضد تبعیض بر ضد ملت تورک گردند و با توجه به اهمیت کمکهای مالی در هر گونه حرکت ملی اذربیجان جنوبی این الحاق می تواند موتور حرکت اذربیجان را تحرک بخشید و زودتر به موفقیت برساند به شرطی که بازاریان عزیز دوباره گول وعدههای رژیم شونیسم را نخورند و تا اخر پشت حرکت ملی اذربیجان بیستند تا در فردای استقلال به جایگاه خود برسند زیرا از این حکومت و رژیم و سیاستهای ان نه خیری به بازاریان و اقتصاد اذربیجان خواهد رسید نه خیری به فرهنگ و زبان اذربیجان جنوبی و تنها راه ان بریدن پیوندهائی هست که نمی شود ان را پیوند نامید بلکه بیشتر به زنجیر می باشد که نه تنها سودی به اقتصاد اذربیجان ندارد بلکه مانعی بزرگ در رشد ان نیز محسوب می شود که در صورت استقلال اذربیجان جنوبی بیشرین سود را نیز بازاریان خواهند برد زیرا با استفاده از منابع سرشار اذربیجان و موقعیت تورک بودن هم برای خود کسب سود کنند و هم به اقتصاد اذربیجان جنوبی خیر برسانند! و سخن اخر اینکه پیوستن بازاریان اذربیجانی به اعتصابات مقدمه ورود این قشر به جریانات ملیگرایانه خواهد بود و می توان ان را نقطه عطفی در مبارزات به حق اذربیجان جنوبی در رسیدن به استقلال و ازادی دانست! و از سوئی نیز مبارزات استقلال طلبانه بیش از پیش گسترش یافته و با کمکهای احتمالی مالی افراد متمول حرکت ملی اذربیجان خواهد توانست با سرعت و اعتماد نفس بیشتری به حرکت خود به سوی جلو ادامه دهد و به موفقیت برسد و در کل ورود بازاریان به حرکت ملی و اعتراضات زمینه ساز طوفانی سهمگین در اینده ای نه چندان دور را نوید می دهد!

دنیای سیاست 

آیا اعتصابات بازاریان در تبریز نقطه عطفی در مبارزات حرکت ملی آذربایجان جنوبی خواهد بود

يکشنبه  ۲۷ تير ۱٣٨۹ -  ۱٨ ژوئيه ۲۰۱۰

 با نگاهی به تاریخ اذربیجان جنوبی و مبارزات استقلال طلبانه ان متوجه می شویم که دو عنصر روحانیت و بازاریان نقش اساسی در تحریک و تشویق و یا مخالفت با هرگونه حرکتهای استقلال طلبانه در اذربیجان جنوبی داشته و هم اکنون نیز دارند و دارای جایگاه ویزه ای در بین ملت تورک اذربیجان جنوبی می باشند و هرگونه ایده و حرکتی از سوی دو گروه فوق تاثیر اساسی در حرکتهای ملت اذربیجان داشته و خواهد داشت! با توجه به وابستگی بازاریان به خصوص تبریز به دیگر نقاط ایران منجمله تهران در دهه های گذشته اکثر بازاریان مخالف هرگونه جدائی و هر حرکتی که موجب خلل در تمامیت ارضی ایران می شود داشته و کلا بیشتر در سودای منافع مالی بودند تا مسائل ملی و هویتی! و برای انها بیشتر در کنار تهران بودن دارای منافع بود! تا اینکه با سیاستهای تبعیض امیز رزیم بر ضد ملت و سرزمین اذربیجان جنوبی به تدریج بازار و بازاریان به خصوص سنتی رو به ضعف و افول نهاد  و در مقابل بازاریان و یا تجاری پا به عرصه گذاشتند که اولا وابستگی کمتری به دیگر مناطق ایران داشتند و دوما نیز به دلیل استقلال مناطق تورک نشین و پیشرفت ترکیه دارای روابط اقتصادی گسترده با ان مناطق بودند و با الگو برداری از انها در زمینه های مختلف به تدریج در خود حس ملی و هویتی جداگانه از فارسها را نموده و به سمت هویت طلبی متمایل گردیدند! از سوی دیگر تعداد زیادی از بازاریان سنتی نیز با گذشت زمان نسبت به بهبود شرایط دچار یاس و ناامیدی شدند و از تضعیف خود توسط دولت ناراضی اما به دلایلی امکان بروز و ابزار ان را نداشتند تا اینکه با افزایش مالیات و اعتصابات سراسری منافع کمی  هم که داشتند را نیز در خطر دیده و به تدریج به سمت حرکت ملی گرایش پیدا نمودند و به این طریق تنها راه بازگشت خود را به دوران اوج و رونق رفع کلیه تبعیضها اعم از ملی – فرهنگی- اقتصادی…و رسیدن به ان را نیز در کنار ملت تورک اذربیجان مانده دیدند! حال پس از یک وقفه طولانی بازاریان اذربیجان جنوبی می روند که با توجه به سرمایه قابل توجهی که دارند وارد فاز مقاوت و مبارزه بر ضد تبعیض بر ضد ملت تورک گردند و با توجه به اهمیت کمکهای مالی در هر گونه حرکت ملی اذربیجان جنوبی این الحاق می تواند موتور حرکت اذربیجان را تحرک بخشید و زودتر به موفقیت برساند به شرطی که بازاریان عزیز دوباره گول وعدههای رژیم شونیسم را نخورند و تا اخر پشت حرکت ملی اذربیجان بیستند تا در فردای استقلال به جایگاه خود برسند زیرا از این حکومت و رژیم و سیاستهای ان نه خیری به بازاریان و اقتصاد اذربیجان خواهد رسید نه خیری به فرهنگ و زبان اذربیجان جنوبی و تنها راه ان بریدن پیوندهائی هست که نمی شود ان را پیوند نامید بلکه بیشتر به زنجیر می باشد که نه تنها سودی به اقتصاد اذربیجان ندارد بلکه مانعی بزرگ در رشد ان نیز محسوب می شود که در صورت استقلال اذربیجان جنوبی بیشرین سود را نیز بازاریان خواهند برد زیرا با استفاده از منابع سرشار اذربیجان و موقعیت تورک بودن هم برای خود کسب سود کنند و هم به اقتصاد اذربیجان جنوبی خیر برسانند! و سخن اخر اینکه پیوستن بازاریان اذربیجانی به اعتصابات مقدمه ورود این قشر به جریانات ملیگرایانه خواهد بود و می توان ان را نقطه عطفی در مبارزات به حق اذربیجان جنوبی در رسیدن به استقلال و ازادی دانست! و از سوئی نیز مبارزات استقلال طلبانه بیش از پیش گسترش یافته و با کمکهای احتمالی مالی افراد متمول حرکت ملی اذربیجان خواهد توانست با سرعت و اعتماد نفس بیشتری به حرکت خود به سوی جلو ادامه دهد و به موفقیت برسد و در کل ورود بازاریان به حرکت ملی و اعتراضات زمینه ساز طوفانی سهمگین در اینده ای نه چندان دور را نوید می دهد!

دنیای سیاست

 ملت شریف آذربایجان ،فعالین حرکت ملی

قریب یک هفته است که بازاریان تبریز در اعتراض به سیاستهای مرکز گرایانه دولت جمهوری اسلامی ایران دست به اعتصاب زده اند.

متاسفانه اخبار نگران کننده ای دیروز و امروز در باره برخورد مامورین اطلاعاتی و امنیتی استان با معتمدین بازار و اصناف تبریز بویژه در صنف پارچه و طلا به گوش می رسد.

این اعتراض که در مرحله اول نسبت به تصویب افزایش 70% مالیاتها و در مرحله دوم در اعتراض به توافق بدون هماهنگی اصناف تهران با دولت مبنی بر افزایش 15% مالیاتها انجام گرفته است دیروز بخشی از بازار اورمو را نیز به تعطیلی کشاند.

بیانیه دانشجویان آذربایجانی دانشگاه تهران در حمایت از اعتصاب بازر تبریز

گوناذپورت: ملت شریف آذربایجان ،فعالین حرکت ملی

قریب یک هفته است که بازاریان تبریز در اعتراض به سیاستهای مرکز گرایانه دولت جمهوری اسلامی ایران دست به اعتصاب زده اند.

متاسفانه اخبار نگران کننده ای دیروز و امروز در باره برخورد مامورین اطلاعاتی و امنیتی استان با معتمدین بازار و اصناف تبریز بویژه در صنف پارچه و طلا به گوش می رسد.

این اعتراض که در مرحله اول نسبت به تصویب افزایش 70% مالیاتها و در مرحله دوم در اعتراض به توافق بدون هماهنگی اصناف تهران با دولت مبنی بر افزایش 15% مالیاتها انجام گرفته است دیروز بخشی از بازار اورمو را نیز به تعطیلی کشاند.

سیاستهای مرکز گرایانه دولت مرکزی که به بخشهای مختلف اقتصادی در آذربایجان آسیبهای جدی وارد کرده است مسئله ای است که همواره از طرف فعالین حرکت ملی مورد اعتراض قرار گرفته است.

حمایت بازاریان آذربایجان در برهه های حساس تاریخی من جمله حرکت خلق مسلمان و قیام خرداد 85 نمونه ای از رشد و هماهنگی حرکت ملی است که در مقاطع مختلف تاریخی بروز و ظهور پیداکرده است.

ما جمعی از دانشجویان اقتصاد دانشگاه تهران ضمن حمایت از بازاریان تبریز و اورمو که در یک حرکت مدنی خواستار تحصیل حقوق حقه بازاریان آذربایجانند از فعالین حرکت ملی می خواهیم با درک حساسیت این برهه خطیر اتحاد بین بازار و بدنه حرکت ملی را بیش از پیش مورد توجه قرار دهند

ملت آذربایجان همیشه نشان داده است که میتواند با حرکت مدنی ، بدور از خشونت و مستمر خواستهای خود را بر کرسی بنشاند

آذربایجان اویاخدی   تبریز بازارینا دایاخدی

تهران/دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران

27تیر 1389

بیانیه جمعی از فعالین حرکت ملی آذربایجان شهر تبریز در حمایت از اعتصاب بازار تبریز

رونق اقتصادی و توسعه سطح تجارت داخلی و بین المللی در هر جامعه از فاکتورهای متعددی تاثیر می پذیرد که به عقیده بسیاری از متفکران اقتصادی ، امنیت از مهم ترین این موارد است. برخورداری از موهبت امنیت تجارت در یک کشور مرهون عملکرد صحیح دولت و سیاست های اقتصادی مناسب آن می باشد. تنظیم سیاست های پولی ، کنترل واردات و صادرات ، تعیین تعرفه های گمرکی ، تصویب برنامه های در حمایت از افزایش سطح تجارت و فراهم کردن زمینه هایی برای سرمایه گذاری خارجی و تعیین مالیات های متناسب برای اصناف از جمله شاخص های امنیت تجارت بشمار می روند که مدیریت و کنترل آنها در دست دولت می باشد.

با توجه به این نقش ویژه دولت در امر تجارت، می توان ادعا کرد که آذربایجان جنوبی از هشت دهه پیش یعنی همزمان با استقرار یک حاکمیت شوونیست در ایران از امنیت تجارت برخوردار نبوده است. تا پیش از دوران پهلوی سرزمین آذربایجان به دلیل موقعیت استراتژیک تجاری در طول تاریخ به عنوان قطب اول تجارت ایران مطرح بوده است. به همین منوال بازار تبریز نیز یکی از معروف ترین حوزه های تجاری مشرق زمین بوده است که شهرتی جهانی داشته است. اما با حاکمیت شوونیسم در ایران و اتخاذ سیاست های تبعیض آمیز اقتصادی، علیرغم تمام پتانسیل های اجتماعی و اقتصادی موجود در منطقه به مرور آذربایجان، جایگاه ممتاز اولیه خویش را در تجارت منطقه از دست داد. رژیم شوونیست ایران با هدف تضعیف آذربایجان یکی از مهم ترین منابع قدرت آن ، یعنی قدرت اقتصادی آذربایجان را نشانه رفت.

اتخاذ سیاست های تبعیض آمیز اقتصادی در طول هشتاد سال حاکمیت شوونیسم در ایران چه در دوران حکومت پهلوی و چه در دوران حکومت جمهوری اسلامی آن چنان بر موقعیت تجاری و اقتصادی آذربایجان تاثیرگذار بوده است که دیگر نشانی از آن جایگاه ممتاز تاریخی بجا نمانده است. خروج کلان سرمایه های تجاری و اقتصادی از آذربایجان به علت تمرگزگرایی شدید در ایران و موانع سرمایه گذاری در این منطقه ، کاهش اهمیت و اعتبار بازار تبریز ظهور بازارهای موازی با حمایت بی دریغ در مناطق مرکزی ایران ، رکود تجارت در آذربایجان به علت سیاست های نادرست دولت و وقوع بیکاری گسترده ؛ شمایی کلی از دستاوردهای سیاست های اقتصادی حکومت های شوونیست در طول سالیان گذشته بوده است. در چند سال اخیر نیز سیاست های اقتصادی دولت احمدی نژاد مزید علت شده است تا وضعیت خراب و نابسامان تجاری و اقتصادی آذربایجان تشدید شود. بی برنامگی و سیاست های ضدونقیض اقتصادی ، رفتارهای مداخله جویانه دولت در امور بخش خصوصی ، افزایش خودسرانه مالیات اصناف و بالاخره احتمال تحریم اقتصادی و نتایج آن در کاهش سطح تجارت ؛ همگی جزوء مواردی هستند که در این چند سال دامنگیر حوزه اقتصاد و تجارت آذربایجان بوده است.

و هم اکنون بازار تبریز بزرگ ترین بازار سرپوشیده و مسقف جهان وارد پنجمین روز اعتصاب خود شده است. اعتصابی که در اعتراض به افزایش 70 درصدی مالیات اصناف و سیاست های اقتصادی تبعیض آمیز رژیم شوونیست ایران انجام گرفته است. مروری بر لیست مطالبات و خواسته های بازاریان تبریز نشان می دهد که تمام این مطالبات جزوء اهداف مصرح حرکت ملی در زمینه های اقتصادی است و این چیزی به جز تایید همراهی و همگرایی بازار تبریز با خواسته های به حق ملت آذربایجان نمی باشد. البته بازار تبریز در مقاطع مختلف تاریخی همواره یار و یاور مبارزات آزادی خواهانه ملت آذربایجان بوده است. نقش طبقه تجار و بازاری تبریز به خصوص در دو واقعه یعنی انقلاب مشروطیت و قیام حزب خلق مسلمان آن چنان بارز و چشمگیر است که نیاز به هیچ گونه توضیح و تفسیر دیگری در این زمینه نیست. به دلیل همین نقش موثر بازار تبریز در مبارزات آزادی خواهانه ملت آذربایجان باشد که این بازار همواره مورد دشمنی و نفرت سردرمداران دور رژیم شوونیست ایران یعنی حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی قرار داشته است.

در این چند روز گذشته بازار تبریز باز هم تیز بینی و جسارت خویش را در دو مورد به نمایش گذاشت. اولین مورد تصمیم به ادامه اعتصاب در بازار تبریز بدون توجه به توافقات نمایندگان اصناف و دولت بود. این تصمیم مستقل از مرکز حاوی دو نکته مهم بود یکی تایید نقش پیشرو و انقلابی بازار تبریز و دیگری تیزبینی و هوشمندی بازاریان تبریز که منجر به گسترده تر شدن دامنه اعتصابات شد. دومین مورد نیز دعوت به همراهی بازاریان دیگر شهرهای آذربایجان به همراهی با اعتصاب بازار تبریز بود که نشان از جسارت و شجاعت بازاریان تبریز داشت که در اولین قدم منجر به همراهی بازار اورمیه شد. در پایان ما جمعی از فعالین حرکت ملی آذربایجان شهر تبریز ، ضمن اعلام حمایت و همراهی خویش از اقدامات هوشمندانه و جسورانه بازار تبریز در این چند روز به نهادهای امنیتی هشدار می دهیم که با افزایش فشارها و تهدیدها مانع از تحقق مطالبات و خواسته های برحق بازارایان تبریز  نشوند.

جمعی از فعالین حرکت ملی آذربایجان شهر تبریز

27/4/89

نام کتاب :  آموزش زبان ترکی آذربایجانی

نویسنده : م.ع فرزانه

ناشر :  کاویان

زبان کتاب :  فارسی

تعداد صفحه :  63

قالب کتاب : PDF

حجم فایل : 1.15  Mb

توضیحات :  زبان ترکی آذربایجانی  زبان گفتاری اهالی در منطقه آذربایجان ایران و شهرهای بیجار و قروه كردستان سایر مناطق آذربایجانی‌نشین ایران و زبان رسمی جمهوری آذربایجان است. ترکی آذربایجانی به عنوان زبان گفتاری همچنین در نواحی شرقی ترکیه و جنوب گرجستان و داغستان رایج است.زبان ترکی آذربایجانی از نظر ساختاری جزو زبانهای التصاقی بشمار می‌آید و در این زبان ریشه یک فعل یا یک اسم را می‌توان با اضافه کردن پسوندهای متعدد تغییر زمانی، جمعی و صفتی داد.ترکیب پسوندها و حالات افعال در ترکی آذربایجانی به خلق کلماتی منجر می‌شود که بیان آنها در برخی زبان‌های تصریفی با یک یا چند جمله مقدور است.

گونئی آذربایجاندا سیاسی- مدنی فعال‌لارا یورودولن سون باسقی و توتوقلاما‌لارلا ایلگی‌لی ایستانبولدا ایران سفیرلیگی اؤنونده پیکئت کئچیریلدی

نئی آذربایجانلی سیاسی- مدنی فعال‌لارا اویغولانان باسقیلار استانبولادا دا قیناندی

گونئی آذربایجاندا سیاسی- مدنی فعال‌لارا یورودولن سون باسقی و توتوقلاما‌لارلا ایلگی‌لی ایستانبولدا ایران سفیرلیگی اؤنونده پیکئت کئچیریلدی.

بیرکوم دان گایپ خبر مرکزینه وئریلن معلوماتا گؤره، ایولون 12-ده (تیر آیینین 21) ایستانبولدا یاشایان آذربایجان‌لی تورک‌لر و هابئله تورکییه‌لی سویداش‌لار سون حبس‌لری قیناماق ایچین ایران سفیرلیگی قارشی‌سیندا توپلاندی‌لار. آکسیا ساعت 13:30 ده ایراندا گونئی آذربایجان‌لی میللی- مدنی فعال‌لارین حبسینه اعتراض بیلدیریشین اوخونماسییلا باشلاییب. اعتراض ائدن‌لر بیلدیریشین سونوندا حبسده اولان میللی فعال‌لارین بیر- بیر آدینی اوجا سسله سسله‌یه‌رک اونلاری اونودمادیق‌لارینی و  هر زامان  اورک‌لرینده ساخلادیق‌لارینی قئید ائتدی‌لر.

اعتراضین دوامیندا شوارلار سس وئریلدی. اؤرنک اولا‌راق

پانفارسیزم سون بولسون     محبوس‌لار اؤزگور اولسون

آذربایجان وار اولسون      فارس رئژیمینه آر اولسون

قهر اولسون پان ایرانیزم

یاشاسین باغیم‌سیز گونئی آذربایجان

تورک دیلینده ائیتیم ایستیوروز

تورکلره اوزانان اللر قیریلسین

رجم جزاسی قالدیریلسین

قئید ائتملیگیک کی بیلدیریش اطراف‌داکی اینسان‌لارا داغیدیلیب و اونلارین یوغون ایلگی‌سی و دئستئیینی چکیب.

پیکئتین سونوندا آکسیادا شیرکت ائدن‌لر تورکییه میللتی و دئولتین‌دن گونئی آذربایجانین حق سسینه دویارلی اولماسینی ایسته‌ییب و درحال اطرافداکی اینسان‌لار طرفین‌دن آلقیشلانیب.

*گونازپورت عرب آلفابئسینه چئویردی.

 بازاریان تبریز در اعتراض به سیاستها و فشارهای دولت ایران اقدام به بستن مغازه های خود کردند.

 اصناف و بازاريان بازار تبريز در اعتراض به  افزايش 70 درصدي ماليات و سياست هاي پليد حكومت و دولت اسلامي ، بخصوص  قتل دختر جوان تبريزي بنام خانم ائلناز بابازاده  توسط بسيجيان متجاوز ؛  مغازه ها و حجره ها را بستند. بازاریان در معابر و راه هاي بازار حاضر شدند و بصورت مدني اعتراض خود را نسبت به ظلم و جنايت هاي سردمداران حكومت نسبت به ملت آذربايجان  نشان دادند. در ديوارها پوسترهايي با عناوين زير چسبانده شده بود:

·         افزايش درصد ماليات متوقف شود.

اب بازاريان تبريز بخاطر افزايش 70 درصدي ماليات و دستگيري و زنداني هاي اخير فعالين مدني آذربايجان

گوناذپورت: روز سه‌شنبه  ۲۲ تير ۱٣٨۹  بازاریان تبریز در اعتراض به سیاستها و فشارهای دولت ایران اقدام به بستن مغازه های خود کردند.

 اصناف و بازاريان بازار تبريز در اعتراض به  افزايش 70 درصدي ماليات و سياست هاي پليد حكومت و دولت اسلامي ، بخصوص  قتل دختر جوان تبريزي بنام خانم ائلناز بابازاده  توسط بسيجيان متجاوز ؛  مغازه ها و حجره ها را بستند. بازاریان در معابر و راه هاي بازار حاضر شدند و بصورت مدني اعتراض خود را نسبت به ظلم و جنايت هاي سردمداران حكومت نسبت به ملت آذربايجان  نشان دادند. در ديوارها پوسترهايي با عناوين زير چسبانده شده بود:

·         افزايش درصد ماليات متوقف شود.

·         به كشتار ملت آذربايجان پايان دهيد!

·         زنداني سياسي آزاد بايد گردد.

·         تورك ديلينده مدرسه   اولماليدير هر كسه.

·         تورك ميللتي     چكمز بو ذيللتي

مأمورين نيروي انتظامي و اطلاعات در بين جماعت گشت مي زدند ، از اصناف و كسبه مي خواستند كه حجره ها  را باز كرده و سر كار خود حاضر شوند ولي بازاريان امتناع كردند.

مأمورين افراد را متفرق مي نمودند  به همين خاطر امكان تصوير برداري مقدور نشد.

به گفته  يكي از معترضان اعتصاب و اعتراضات  بازاريان تبريز  تا تحصيل مطالبات  ايشان ادامه خواهد يافت.

مقام وزارت دفاع امریکا: آمریکا برای حل عادلانه مناقشه قره باغ کوهستانی تلاش خود را دریغ نمیکند

ترند نیوز: به گزارش سایت رسمی پارلمان آذربایجان، خانم سلسته وولاندر دستیار معاون دبیر دفاعی  آمریکا در باکو گفت: آمریکا برای حل عادلانه مناقشه قره باغ کوهستانی بر اساس حقوق بین المللی تلاش خود را دریغ نمیکند.

مقام وزارت دفاع امریکا: آمریکا برای حل عادلانه مناقشه قره باغ کوهستانی تلاش خود را دریغ نمیکند

ترند نیوز: به گزارش سایت رسمی پارلمان آذربایجان، خانم سلسته وولاندر دستیار معاون دبیر دفاعی  آمریکا در باکو گفت: آمریکا برای حل عادلانه مناقشه قره باغ کوهستانی بر اساس حقوق بین المللی تلاش خود را دریغ نمیکند.

به گفته وی، آمریکا اهمیت ضرورت حل مناقشه قره باغ کوهستانی برای جمهوری آذربایجان را درک میکند.

ضیافت عسکراف نائب رئیس پارلمان آذربایجان در این دیدار گفت: آذربایجان از طریق نظامی توان آزادی اراضی اشغالی خود را دارد. لاکن ما خواستار حل صلح آمیز مناقشه قره باغ کوهستانی بر اساس حقوق بین المللی هستیم.

ضیافت عسکراف نائب رئیس پارلمان آذربایجان خواستار تلاش بیشتر آمریکا بعنوان یکی از رؤسای گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا جهت حل مناقشه قره باغ کوهستانی شده است.

لازم به یاد آوری بوده که مناقشه بین دو کشور قفقاز جنوبی – ارمنستان و آذربایجان در سال 1988 بعلت ادعای ارضی ارمنستان به خاک آذربایجان آغاز شده است. در پی حملات ارمنستان به آذربایجان از سال 1993 بیست درصد از سرزمینهای متعلق به آذربایجان، یعنی قره باغ کوهستانی همراه با 7 شهر و ناحیه دیگر اطراف آن همچنان تحت اشغال ارتش ارمنستان میباشد. در سال 1994 طرفین به پیمان آتش بس دست یافتند. از آن زمان نیز گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا با ریاست مشترک روسیه، فرانسه و ایالات متحده آمریکا در مسئله حل صلح آمیز مناقشه قره باغ کوهستانی میانجیگری می کنند که تاکنون فعالیتهای آنها هیچ نتیجه ای نداشته است. تابحال به چهار قطعنامه صادر شده از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد در مورد آزادی اراضی اشغالی آذربایجان نیز عمل نشده است.

رسي “زبان ملي” همه ايرانيان نيست، زبان ملي قوم فارس است – مئهران باهارلي

با توده اي شدن مطالبات ملي در ميان ملت ترك در ايران، گسترش و تعميق پايگاه مردمي و روشنفكري آن و توجه و حمايت روز افزون افكار عمومي جهاني و نهادهاي بين المللي از اين مطالبات مدني و دمكراتيك، در جبهه مقابل نيز شاهد جنب و جوشي، اما متاسفانه تماما منفي و نااميد كننده هستيم

از جمله اينكه اخيرا بازتوليد و تبليغ ادعاي ارتجاعي و مغلطه كهنه “ملي، مشترك و سراسري بودن زبان فارسي در ايران” از طرف ماشين تبليغاتي دولت جمهوري اسلامي، نخبگان فرهنگي و سياسي قوم فارس و همچنين جريانات و تشكيلات فارسي موسوم به سراسري به همراه پان ايرانيستهاي ليبرال موسوم به پان ايرانيستهاي خجالتي ترك و آزربايجاني و بعضي از روشنفكران و فعالين تورك و آزربايجاني وابسته به جريانات مليگراي فارس مانند جمهوريخواهان و… تشديد شده است. تاسف آورتر آنكه اين ادعاهاي قطعيا بي پايه و به شدت تحريك آميز هنوز در ميان شماري از فعالين آزربايجاني مخالف راسيسم آريائي و شونيسم فارسي اما متعلق به نسل پيشين و محافظه كار خريدار دارد (به عنوان مثال نگاه كنيد به مقاله “زبان مشترك و زبانهاي مادري”، دكتر ضياء صدرالاشرافي، روزگار نو، پاريس، شماره مسلسل ١٨٦-١٧٢). اين روشنفكران و فعالين تورك و آزربايجاني با كوته نگري سياسي و ملي شگفت انگيزي منافع زبان تركي، بهروزي ملت ترك و مصالح مملكت آزربايجان را در آن مي بينند كه “به همراه تدريس زبان مادري اقوام، زبان فارسي بعنوان زبان ملي، مشترک و سراسري ايران بکار گرفته شود”، “زبان فارسي [بايد] به عنوان زبان مشترك تدريس گردد و مردمان ايران نيز بايستي فارسي را به عنوان زبان مشترك فراگيرند”. دكتر ضياء صدرالاشرافي، مقاله سيد حسن تقي زاده. نگرشي سراسر اهانت آميز كه از هر جنبه در ضديت آشكار با منافع زبان تركي، بهروزي ملت ترك و مصالح سياسي و ملي آزربايجان است. 
فارسي “زبان ملي” همه ايرانيان نيست، زبان ملي قوم فارس است 

مغلطه نخست قوميتگرايان فارس و دولت جمهوري اسلامي، ادعاي آنها در باره ملي بودن زبان قوم اقليت فارس براي همه مردم ايران است. كشور ايران از ملتها، مليتها و اقليتهاي ملي مختلفي كه داراي وجوه مشترك و وجوه متفاوتي مي باشند تشكيل شده است. البته اين غيريت و متفاوت از هم بودن لزوما به معني جدايي نيست. از اين وجوه متفاوت يكي نيز زبان و در نتيجه مليت، هويت و تعلق ملي افراد و گروهها است. از آنجائيكه در ايران نيز، مانند بسياري از كشورهاي خاورميانه و جهان اسلام، زبان معيار اصلي تعريف ملت، هويت ملي و بازشناسي تعلق ملي افراد و گروهها مي باشد، نتيجه چند زبانه بودن جمعيت ايران، لاجرم چند ملتي بودن مردم اين كشور خواهد بود. در خاورميانه، دو گروه انساني كه زبان تاريخي همديگر را متقابلا، بدون واسطه مترجم و به راحتي نسبتا قابل قبولي درك نميكنند متعلق به دو گروه ملي جدا شمرده مي شوند. به زباني ساده تر در ايران، دو گروه انساني داراي زبانهاي مادري متفاوت، دو ملت متفاوتند؛ مانند تركها و فارسها در ايران كه بي هيچ شك و شبهه اي نه بخشي از يك ملت واحد، بلكه دو ملت كاملامتشخص و جدايند. 

در ايران زبان فارسي زبان ملي فارسزبانان و يا ملت فارس است. همانگونه كه زبان تركي، زبان ملي ملت ترك و يا تركزبانان اين كشور است. به عنوان مثال در حاليكه فارسزبانهاي استانهاي فارس، كرمان، اصفهان، سمنان و خراسان رضوي همه بخشي از ملت فارس اند، تركزبانهاي استانهاي مذكور بخشي از ملتي ديگر بنام ترك اند، زيرا زبان ملي شان متفاوت است. با اين وصف زبان فارسي و يا هيچ زبان ديگر رايج در ايران، زبان ملي همه ملتها، مليتها و اقليتهاي ملي اين كشور نبوده و نيست، منحصرا و صرفا زبان ملي يكي از اين ملتها، يعني ملتي كه به طور تاريخي و طبيعي بدان زبان تكلم مي كند است. و اما اينكه امروز اكثريت مردم ايران زبان فارسي را ميفهمند، به علت آموزش اجباري اين زبان در يكصد سال گذشته از سوي دولت و محروم نگهداشتن ملتهاي ايران از شناخته شدن رسمي زبان و فرهنگهايشان؛ و ممانعت از يادگيري، تحصيل و توسعه زبان و فرهنگهاي مليشان باز از سوي دولت است. به عبارت ديگر، آگاهي و تسلط اجباري مردم ايران به زبان فارسي جانشين و دولتي، به معني ملي بودن اين زبان در سراسر ايران نيست، زبان ملي تركها تركي است، بوده و خواهد بود. 

عرضه كردن زبان ملي يكي از ملل ساكن در ايران به عنوان زبان ملي همه ملل ساكن در آن، آنهم زباني مانند فارسي كه ابزار و محمل سياستهاي دولتي نژادپرستانه و استمعاري است، علاوه بر جعل واقعيتها، بي احترامي به ملل مذكور، تحريك نمودن آنها و افروختن آتش جنگهاي قومي و ملي است. هر پيشنهاد و راه حل در عرصه مسئله ملي از طرف هر كس كه با فرض ملي بودن زبان فارسي براي همه مردم ايران به پيش رانده شود، فاقد جديت بوده، نشان از دشمني صاحبان آنها با واقعيتهاي ايران و ملل غيرفارس ساكن در آن دارد!

فارسي در ايران “زباني سراسري” نيست، زباني محلي در شرق-مركز ايران است 

مغلطه دوم قوميتگرايان فارس و دولت جمهوري اسلامي، در باره سراسري بودن زبان محلي فارسي است. معيار سراسري و يا محلي بودن يك زبان، حضور و پراكندگي تاريخي و طبيعي متكلمين بومي آن زبان در سراسر كشور است و نه موقعيت دولتي ويا رسميت قانوني آن زبان. بنابر اين هنگامي كه سراسري بودن زباني مانند فارسي در ايران ادعا مي شود، مي بايد پراكندگي تاريخي و طبيعي متكلمين به فارسي -كه اين زبان، زبان مادري و ملي آنهاست- در سراسر ايران را نشان داد و اثبات نمود. بجا آوردن اين امر و وظيفه نيز، در ميان وظايف و صلاحيتهاي نويسندگان و بيانيه هاي سياسي نيست. اين امري است كه با مشاهدات دقيق، آمارگيريهاي علمي و مطالعات جغرافياي انساني، آنهم در محيطي دمكراتيك، شفاف و با بيطرفي كامل ميتواند بدرستي و با دقت تعيين شود، شرايطي كه هيچكدام از آنها در ايران امروز عملا وجود ندارند. 

با اينهمه آنچه از مطالعه داده هاي متعدد و پراكنده موجود در اين عرصه به عنوان انتباهي اوليه حاصل مي شود-كه البته محتاج به تائيد با روشهاي علمي مي باشد- اين است كه زبان تركي در شمال غرب كشور در استانهاي آزربايجان غربي، آزربايجان شرقي، زنجان، قزوين، همدان، اردبيل، مركزي، كردستان، كرمانشاهان، گيلان، تهران، قم؛ در شمال شرق كشور در استانهاي خراسان شمالي، خراسان رضوي، خراسان جنوبي، گلستان، مازندران و سمنان؛ و در جنوب ايران در استانهاي فارس، اصفهان، بوشهر، كرمان، كهگيلويه چهار محال بختياري، خوزستان، لرستان و يزد، امروز نيز مانند گذشته زبان توده كثيري از مردم بومي است. به عبارت ديگر زبان تركي در همه استانهاي كشور – به جز در اراضي منطبق بر دو استان فعلي ايلام و سيستان و بلوچستان- در شمال غرب، شمال شرق، جنوب و مركز ايران به شكل زبان اكثريت و يا زبان اقليت، و به مثابه زبان اول بخش عمده اي از مردم بومي رايج است. از اينرو زبان تركي در ايران، به لحاظ پراكندگي طبيعي و تاريخي متكلمين آن ميتواند به راحتي به عنوان زباني سراسري تلقي گردد. 

در باره زبان فارسي نيز مي توان گفت كه اين زبان پس از نزديك به يك سده سياست فارسسازي، حمايتهاي دولتي همه جانبه و با اعمال تدابير تبعيض آميز و غيردمكراتيك بسيار ديگر، بويژه در دهه هاي اخير توانسته است موقعيت زبان رابط اجباري، رسمي و دولتي را پيدا نمايد. اما زبان فارسي علي رغم اين موقعيت غيرطبيعي و تحميلي خود، در ايران هرگز زباني سراسري نبوده و نيست. (البته زبان فارسي به يك معنا و مجازا سراسري است. فارسي زباني است كه از طرف دولت بر مردم و ملل اين كشور در سراسر ايران تحميل شده است). چنانچه طبق منابع متعدد تا ربع اول قرن بيستم در هيچكدام از اراضي منطبق بر استانهاي فعلي آزربايجان غربي، آزربايجان شرقي، زنجان، اردبيل، گيلان، مازندران، گلستان، خراسان شمالي، سيستان بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، خوزستان، كهگيلويه، چهار محال بختياري، لرستان، ايلام و كردستان، فارس زبانان بومي يافت نمي شده اند. في الواقع امروز نيز زبان فارسي صرفا زبان بومي منطقه ملي فارسستان و زباني به غايت محلي است. (فارسستان و يا منطقه به هم پيوسته فارس نشين كشور، از مناطق فارس نشين هفت استان خراسان رضوي، خراسان جنوبي، سمنان، كرمان، يزد، اصفهان و فارس و بخشهاي كوچك فارس نشين در استانهاي مجاور مانند تهران و قم متشكل است).

مي بايد از سراسري نمايان زبان فارسي پرسيد چگونه است اين زبان كه صرفا بومي هفت استان از ٢٩ استان كشور، آنهم به طور متمركز در شرق و مركز كشور است زباني سراسري مي باشد، اما زبان تركي كه احتمالا به جز دو استان بلوچستان و ايلام در سراسر سطح كشور حضوري تاريخي و پراكندگي اي طبيعي دارد، زباني محلي است؟ با اين اوصاف، نيروهاي سياسي فارس- موسوم به سراسري ميبايست از محلي ناميدن و محلي تلقي نمودن زبان سراسري تركي و از سراسري ناميدن و سراسري تلقي كردن زبان محلي فارسي در ايران اكيدا خودداري نمايند. زبان فارسي همانقدر سراسري است كه اين سازمانهاي سياسي فارس! هر فرض و پيشنهاد و راه حلي در باره مساله ملي كه در آن زبان تركي به عنوان زباني محلي و زبان فارسي به عنوان زباني سراسري فرض و تقديم شود، نشان از ناآگاهي صاحبان آنها از شرايط ايران دارد و بنابراين راه حل نبوده، خود مانعي بر سر راه حل مسئله ملي در ايران است. 

فارسي، “زبان مشترك” ملتهاي ساكن در ايران نيست؛ زبان مشترك فارسها، تاجيكها و بخشي از يهوديان ايران است

مغلطه سوم قوميتگرايان فارس و دولت جمهوري اسلامي در باره مشترك بودن فارسي، بين فارسزبانان كشور و ديگر ملل ساكن در ايران است. اين دروغ كه اخيرا از سوي قوميتگرايان فارس و فارسگرايان و فارسزدگان غيرفارس بر آن تاكيد بسيار مي شود، عينا در اصل پانزدهم قانون اساسي جمهوري اسلامي نيز آمده و صورت دروغي قانوني و حقوقي به خود گرفته است. حال آنكه در داخل ايران علاوه بر فارسها، صرفا شش اقليت ملي كم شمار وجود دارند كه زبان مشتركشان فارسي-دري-تاجيكي و يا لهجه هاي بينابيني است. اين گروههاي ملي كه زبانشان به لحاظ زبانشناسي – اما نه به لحاظ ادبي و سياسي- مي تواند لهجه هاي گوناگون يك زبان واحد تلقي گردد عبارتند از:

١) قوم فارس؛ كه قوم مسلط بر كشور و حاكم بر دولت ايران است.

٢) گروههائي منسوب به اقليت ملي تاجيك زبان در استانهاي مازندران و خراسان. شامل خاورها (هزاره هاي غربي و يا دره زينات؛ هزاره هاي شرقي و يا بربرها)، چاراويماقها (تيمانيها، فيروزكوهي ها، تيموريها، جمشيدي ها، هزاره قلعه نوئي). بسياري از اين گروهها، تركهاي بعدا تاجيك شده اند.

٣) گروههايي منسوب به اقليت ملي يهود در ايران كه به لهجه هاي ويژه اي از زبان تاجيكي-فارسي به نام جودي-جيدي (جهودي) سخن مي گويند. قابل ذكر است كه يهوديان ايران به سه زبان جودي، تركي و راجي سخن مي گويند. اغلب يهوديان آزربايجان و بخشهائي از خراسان (محمدآباد، لطف آباد، نوخندان، ..) به زبان تركي؛ بخشي از يهوديان آزربايجان (همدان) و بسياري از يهوديان فارسستان به زبان جودي؛ و بخشي از يهوديان فارسستان (تهران، اصفهان، شيراز، كاشان و …) به لهجه دليجاني زبان راجي سخن مي گويند.

٤) گروههائي از اعراب فارسزبان شده فارسستان در خراسان (بيرجند، قائن، سرخس، …). 

٥) گروههائي از بلوچهاي فارسزبان شده فارسستان در خراسان (جوين، نيشابور، ترشيز،…). 

٦) گروههائي از كوليهاي فارسزبان شده در فارسستان. 

٧) اقليت ملي پارسي در استانهاي يزد و كرمان فارسستان. اين گروه زرتشتياني هستند كه به لهجه دري سخن مي گويند.

در سطح منطقه اي زبان تاجيكي-فارسي زبان مشترك دو دسته زير است:
١) دري و تاجيك زبانهاي ساكن در افغانستان و تاجيكستان و كشورهاي همجوار، 
٢) و برخي از يهوديان تاجيك-دري زبان 

بنابر اين فارسي به جز فارسان، تاجيك زبانان (هزاره، ….) و شمار قليلي از يهوديان، اعراب، بلوچها و كوليهاي فارس زبان شده، زبان مشترك هيچكدام از ديگر ملتها، مليتها و اقليتهاي ملي ساكن در ايران نيست. اين زبان صرفا زبان مشترك دسته جات مذكور فارس-تاجيك زبان در ايران و منطقه است؛ همانگونه كه زبان تركي، زبان مشترك همه ترك زبانهاي ايران و تركان جمهوري آزربايجان، گرجستان، تركيه، عراق، قبرس و سوريه؛ و يا زبان كردي زبان مشترك همه كردزبانهاي ايران و كردان تركيه، عراق و سوريه است. بين تركان و فارسان چه در داخل ايران و چه در سطح منطقه اي هيچ زبان مشتركي وجود ندارد. هم از اينرو سخن گفتن از زبان فارسي به عنوان زبان مشترك فارسها و تركهاي ايران سخني به غايت پوچ و سخت گزاف است. 

اساسا در ايران چند ملتي و چند مليتي كه هر كدام از ملتها و مليتهاي آن داراي زباني ملي از آن خودند، بحث زبان مشترك بحثي زائد است. كساني كه ادعا مي كنند فارسى زبان مشترك مردم ايران است آگاهانه و يا ناآگاهانه زبان “مشترك” را با زبان “رابط تحميلي” بين ملتهاي ساكن در ايران و يا “زبان اجباري رسمي و دولتي”، و جبر و تحميل را با اشتراك داوطلبانه و تاريخي خلط مي كنند. مشترك ناميدن زبان فارسي تحميلي و استعماري، چشم بستن بر سياستهاي فارسسازي؛ تائيد استعمار فرهنگي و تطهير زباني و تفريس اعمال شده در ايران؛ چشم بستن بر ستم ملي و فرهنگى و توتاليتاريسم مزمن در تاريخ اخير ايران و اهانت به هويت و غرور ملي ملل و اقليتهاي ملي غيرفارس ساكن در ايران است.

دليل اصرار بر دروغ مشترك، ملي و سراسري بودن زبان فارسي چيست؟ 

ادعاي مشترك، ملي و يا سراسري بودن زبان فارسي از طرف دولت و قوميتگرايان فارس، ادعائي از سر تفنن نيست. بلكه زمينه سازي براي گنجاندن مردم ايران در قالب تعريف “ملت ايران” است. زيرا همانگونه كه در سطح جهان و بطور گسترده اي پذيرفته شده است، براي ملت ناميدن دسته اي از مردم، داشتن زبان واحد شرطي لازم است و با اين تعريف مورد قبول جهاني، وجود ملتي بنام ايران قابل اثبات نبوده، بلكه خود بخود و بي هيچ گفتگو نفي مي گردد. براي رفع اين مشكل، دولت و قوميتگرايان فارس مفاهيم زبان “رسمي”، “سراسري”، “رابط”، “مشترك” و “ملي” را با هم در آميخته، نخست زبان “رسمي” فارسي را “سراسري” مي نمايانند و زبان “رابط اجباري” فارسي را به عنوان زبان “مشترك” داوطلبانه قلمداد مي كنند. سپس اين زبان گويا سراسري و مشترك داوطلبانه را به جاي زبان “ملي” تاريخي ملل ايران جا مي زنند و به گمان خود با اين ترفند و چشم بندي، و پس از آنكه همه مردم ايران را داراي يك زبان كردند، ملت بودن هر كدام از ملل ساكن در ايران را نفي و ملت واحد بودن كل مردم ايران را اثبات مي كنند. في الواقع تاريخ سد سال اخير ايران پس از شكست انقلاب مشروطيت در سال ١٩٠٥ تاكنون عبارت بوده است از اجرائي نمودن طرح فوق كه سياست دراز مدت و استراتژيك قوميتگرايان فارس و دولتهاي استمعاري خارجي در رابطه با زبانهاي ملل ساكن در ايران است. يعني تبديل گام به گام “زبان قوم اقليت فارس” نخست به “زبان رسمي و دولتي” كشور، بعد از آن به “زبان رابط و سراسري” بين ملل ايران، سپس به “زبان مشترك و يا دوم” مردم، و در نهايت به “زبان مادري- ملي” (زبان اول، مادري ويا زبان تاريخي) همه ايرانيان. رژيم پهلوي دو هدف نخست يعني رسمي و دولتي نمودن فارسي و تبديل آن به زبان رابط ملل ايراني را با موفقيت محقق كرد و جمهوري اسلامي در ادامه وظيفه – گرچه بيهوده – در حال اجراي دو هدف بعدي يعني تبديل زبان فارسي به زبان مشترك و در نهايت به زبان مادري و سراسري همه ايرانيان است. 

از همين روست ميبايد تذكر داد و آگاه بود كه پس از به روي كار آورده شدن دولت پهلوي تا به امروز، هر گونه تغيير و دخل و تصرف دولتي و اجباري حادثه در وضعيت زبانهاي رايج در ايران (مانند فارسزبان شدن برخي از شهرهاي ترك نشين آزربايجان مانند قزوين، ساوه، همدان و …) و مشخصا ارتقاء موقعيت زبان قوم اقليت فارس به عنوان زبان رابط و يا تنها زبان رسمي دولت مركزي ايران، و احيانا تبديل آن به زباني مشترك مطلقا فاقد مشروعيت و حقانيت بوده و از طرف ارگانهاي فرهنگي و سياسي صلاحيتدار ملتهاي ايراني نبايد به رسميت شناخته شوند و نخواهند شد. اينگونه تغييرات و دخل و تصرفها، طبيعتا در تعريف هويت ملي مردمان ايران و يا بازسازي و ساختار سياسي و اداري ايران دمكراتيك نيز هرگز و اصلا ملاك عمل قرار نخواهند گرفت. 

هر امتياز زباني، در ذات خود مساله اي سياسي است

زبان فارسي زبان ملي و مشترك ملل ساكن ايران و در اين ميان ملت ترك و يا زباني سراسري در اين كشور نيست. اما از آنجائيكه فعلا و عملا در مقياسي وسيع نقش زبان رابط اجباري را -نقشي كه به ظن قريب به يقين در آينده نزديك آنرا از دست خواهد داد- بازي مي كند مي بايد از آن با وصف زبان “رابط اجباري” ياد نمود. ممكن است عده اي گمان كنند هنگامي كه با اطلاق صفت مشترك و ملي براي زبان فارسي مخالفت كرده و خواستار رابط ناميده شدن آن مي شويم، اين به معني دفاع و سر فرود آوردن در مقابل موقعيت و عملكرد رابط بودن اين زبان است. اما گمان اين عده، مقرون به حقيقت نيست. 

از آنجائيكه اعطاي امتياز رابط بودن به زبان فارسي در اصل مساله اي سياسي است، مي بايد به اين مساله از زوايه ماهيت و تاريخ رابطه خاص دو ملت ترك و فارس نيز نگاه كرد. به چه دليل ميبايست تركان و آزربايجانيان زبان فارسي را به عنوان زبان رابط ملت و دولت خويش در ارتباط با ديگر ملل و دولتها انتخاب كنند؟ اين لطف در مقابل كدام خاطره خوش و رفتار متمدنانه همكشوريهاي فارس انجام مي گيرد؟ نخبگان و روشنفكران فارس تاكنون در دوستي ميليونها تن ترك بومي اين كشور چه كرده اند، چه احترامي به زبان و ادبيات تركي نشان داده اند، چه حمايتي از آن نموده اند؟ دولتمردان فارس چه حق و حقوقي براي اكثريت ترك قائل شده و با آنها چه رفتار انساني و مدني كرده اند؟ آيا شخصيتها و نهادهاي مدني فارس، در يك صد سال اخير تاكنون كلمه اي در اعتراض به محروم نمودن تركان از حقوق زباني و ملي شان بر زبان آورده اند؟ تركان زبان تحميلي، استعماري و جانشين فارسي را به نشانه قدرداني از چه چيز مي بايست به رتبه زبان رابط دولت و مردم خود ارتقا دهند؟ 

موقعيت دوفاكتوي رابط بودن زبان فارسي، دليلي بر ادامه اين نقش از سوي اين زبان در آينده نيست. با توجه به واقعيتهاي موجود، نه تنها قطعيا مي بايست به موقعيت زبان فارسي به عنوان تنها زبان رسمي و دولتي در كشور بويژه در آزربايجان و ديگر مناطق ملي ترك پايان داد، بلكه از اين به بعد زبان فارسي نميتواند و نبايد از موقعيت “زبان رابط بين ملت ترك با هر ملت ديگري از جمله فارسها” برخوردار گردد، كاربرد آن به عنوان “زبان رابط بين دولتهاي فدرال ترك” و ديگر دولتهاي فدرال ايران نيز بي گفتگو و مطلقا غيرقابل قبول است.

افول ستاره زبان فارسي به عنوان زبان رابط

با گذشت هر روز از شانس پذيرفته شدن زبان فارسي به عنوان زبان رابط بين ملتهاي ايراني و يا بين دول فدرالشان در ايران آينده، حتي اگر “فارسها موظف به يادگيري يكي از زبانهاي غيرفارس ايران بشوند” كاسته مي شود. تعلل دولت جمهوري اسلامي در اعلام بيطرفي ملي خويش و انجام اصلاحات زباني، و ادامه حمايت ضمني نخبگان، روشنفكران و حتي قاطبه قوم فارس از سياستهاي فارسسازي دولتي و امحاء زبان و فرهنگ ملل غيرفارس در ايران، باعث بروز احساسات و حساسيت منفي در مردمان و روشنفكران غيرفارس نسبت به زبان فارسي گرديده است. با روند فارسي گريزي و اكراه از اين زبان تحميلي و استعماري در ميان ملل ايران بويژه در ميان روشنفكران و نخبگان ترك و آزربايجاني كه هر روز به وسعت، شدت و عمق آن افزوده مي شود، بسيار بعيد بلكه محال است زبان فارسي در شرايط آزاد به عنوان يكي از زبانهاي رابط بين ملتهاي ايراني پذيرفته شود و يا هر گونه امتياز و موقعيت ويژه اي به آن اعطا شود. اكنون آشكار شده است كه در شرايط آزاد و دمكراتيك، زبان فارسي در آزربايجان همان موقعيت و حقوقي را خواهد داشت كه زبان تركي در فارسستان، نه كلمه اي كمتر و نه كلمه اي بيشتر.

دولت جمهوري اسلامي اخيرا سياست تبديل زبان فارسي به زباني رابط در منطقه را به سياست راهبردي تحميل اين زبان در داخل كشور- سياستي كه آنرا از دولت پهلوي تحويل گرفته بود- افزوده است. غافل از آنكه زبان فارسي در سطح منطقه اي با ٤٠ -٣٠ ميليون متكلم در بخشهائي از عقب مانده ترين كشورهاي جهان يعني ايران، افغانستان و تاجيكستان، عاجز از جوابگويي به نيازهاي عصر جهاني شدن و فاقد هر گونه قابليت انطباق با ضروريات زمانه به سرعت در حال پسرفت و حتي نابودي است. فارسي زباني است كه حتي تكلم به آن در داخل كشور، بويژه در آزربايجان تحقيرآميز و با طرد شدن همراه است و به محض خروج از شهرهاي فارس نشين ايران كاربرد خود را از دست مي دهد. 

اما در جبهه زبان تركي اوضاع كاملا متفاوت است. هر روز كه مي گذرد بر شانس انتخاب زبان تركي به عنوان زباني رابط، نه تنها در ايران بلكه در منطقه نيز افزوده مي شود. زبان تركي به لحاظ منطقه اي زبان اول تركيه، آزربايجان، ايران (و زبان تركمني زبان اول تركمنستان)، زبان دوم ارمنستان و زبان سوم عراق و افغانستان است. به چه دليل ملل منطقه زبان فارسي-تاجيكي را كه فقط و بخشا در افغانستان و تاجيكستان كاربرد دارد به زبان سراسري منطقه يعني زباني مدرن مانند تركي، زبان اكثريت مردم كشور كه در جنوب شرقي اروپا نيز رايج بوده و يكي از زبانهاي پارلمان اروپا و ناتو – و احتمالا در آينده نزديك اتحاديه اروپا- نيز هست و نقش پل ارتباطي مردم ايران با جهان مدرن و مدني را بر عهده دارد ترجيح دهند؟ ملل ايران و در راس آنها ملت ترك به زباني احتياج دارند كه آنها را همزمان به هايپرائتنيك ٢٥٠ ميليون نفري ترك در جغرافيايي از چين تا اروپاي مركزي، از سيبري تا خليج عربي كه منافع اقتصادي قدرتمندي در پشت سر آن وجود دارد، اتصال داده و قابليت ارتباط آنها با كشورهاي آمريكايي و اروپايي را فراهم آورد. 

اعلام زبان فارسي به عنوان زبان رابط در ضديت با منشور جهاني حقوق بشر است 

اقدام برخي از افراد و گروههاي فارس و فارسگرا در اعلام زبان فارسي به عنوان زبان رابط ايران آينده، در ضديت كامل با روح و مباني منشور جهاني حقوق بشر و مبارزه در راه تحقق آن است. 

وظيفه نخبگان راهنمايي مردم و عرضه كردن آلترناتيوهاي گوناگون به همراه روشنگري در باره جنبه هاي مثبت و منفي هر كدام است نه تصميم گيري به جاي آنها. مشخص نمودن يك و يا چند زبان رابط براي ملتها و دولتهاي فدرال ايران خارج از صلاحيت روشنفكران، شخصيتها و گروههاي سياسي است. يك گروه و يا شخصيت سياسي به چه حقي براي مردم و ملل و دولتهاي گوناگون زبان رابط تعين ميكند؟ اينگونه اشخاص و گروهها صرفا ميتوانند آرزو، ترجيح و يا پيشنهاد خود براي انتخاب زبان فارسي به عنوان زبان رابط ملتهاي ايراني و يا دول فدرال در ايران آينده را بر زبان آورند. پس از آن، وظيفه نخبگان و سياسيون و فرهنگيان ملل ديگر است كه اين ترجيح و پيشنهادها را طي گفتماني دمكراتيك بررسي كرده و جواب رد و يا قبول خود را اعلام كنند. هرچند اين جواب رد از هم اكنون نيز داده شده است. 

دموکراسي کساني که با نام دمكرات، بر آن شرط و شروط ميگذارند، زبان قوم اقليت فارس را زبان رابط و آنرا خط قرمزي غير قابل عبور اعلام مي كنند، دمكراسي اي معيوب و ناقص است. اينگونه اشخاص از هم اكنون هم فاتحه دمكراسي در ايران آينده و هم دمكرات بودن خودشان را مي خوانند. آنچه ملل ايران نيازمند آنند دموکراسي ناب و بي تبصره، بدون خط و خطوط قرمز فارسي است. 

موقعيت ويژه “زبان رابط” دادن به زبان فارسي ناقض اصل برابري ملتهاي ايراني و زبانهايشان است. همچو تدبير غيردمكراتيكي كه به معني تائيد تبعيض و بي عدالتي ملي و زباني موجود و باز به نفع زبان و قوم فارس است، در برنامه و مبارزه دمكراتيك مردم و ملتهاي ايراني محلي از اعراب ندارد. يا در ايران همه ملتها و اقليتهاي ملي داراي حقوق برابرند ويا نيستند، يا زبان و ملت فارس يكي از اين ملتها و زبانهاي با حقوق برابر در ايران است و يا نيست. 

اقدام يكجانبه فارسها براي تعيين زبان “رابط براي ايران” و مخصوصا اعطاي اين موقعيت به زبان فارسي، به ويژه با روح پروژه فدراليسم ملي و پلوراليسم فرهنگي در ايران و ضرورت بهينه سازي روابط ذاتا متشنج موجود بين نخبگان ملل غيرفارس با همتايان فارسشان ناسازگار بوده، نقض غرض است. کساني که از هم اكنون زبان فارسي را زبان رابط تعيين کرده اند عملا حكم تائيد بر ادامه، تشديد و گسترش كشمكش و تنشهاي ملي داده اند. 

فارسهاي يكزبانه، غيرفارسهاي دوزبانه

با فرض اعلام زبان فارسي به عنوان زبان رابط بين دول ويا ملل، مشكل يكزبانه بودن فارسها و دوزبانه بودن ملل غيرفارس ايجاد خواهد شد كه آن نيز مشكلات زنجيره اي متعددي را در پي خواهد آورد:

- در حاليكه تركها و ديگر ملل ايران مجبورا فارسي را به عنوان زبان رابط ياد خواهند گرفت، فارسها- از آنجائيكه زبان ملي و مادريشان در عين حال همان زبان رابط نيز مي باشد- محتاج به يادگيري زبان هيچ ملت ديگر ايراني نخواهند بود. اعطاي امتياز و ويژگي حس بي نيازي و خودكفائي به يك ملت و سلب آن از ملل ديگر به لحاظ روانشناسي اجتماعي عواقب ناخوشايندي خواهد داشت. 

- يك کودک فارس فارسستاني در مدرسه تنها زبان فارسي را – كه در عين حال هم زبان مادري وي و هم زبان رابط اوست – ياد خواهد گرفت ولي يك کودک ترك آزربايجاني مجبور به يادگيري دو زبان رابط فارسي و مادري ترکي خواهد بود. اين بار اضافي بر دوش كودكان غيرفارس قابل توجيه نيست و بر خلاف عدالت و برابري است. 

- براي رفع اين مشكل، عده اي مطرح ميكنند کودکان فارس زبان هم قانونا مجبور به يادگرفتن يكي از زبانهاي ملي رايج در مملکت به جز فارسي شوند. هرچند يادگيري زبان يكي از ملل ايراني غيرفارس براي فارس زبانان ايراني به همه حال ميبايد اجباري اعلام شود، اما با اينهمه يادگيري زبان قوم همسايه از سوي فارسان و از سر تفنن، با يادگيري زبان رابط بين دولتهاي فدرال كه تسلط بر آن براي صعود در پله هاي اجتماعي، شغلي، آكادميك، اقتصادي و سياسي و …. ضروري و حياتي است بسيار متفاوت است. نياز فارسها به زبان غيرفارسي غيررابط با نياز غيرفارسها به زبان فارسي رابط از دو مقوله متفاوت بوده و لاجرم داراي عواقب متفاوت نيز خواهد بود و اين باعث تفاوت در يادگيري زبان غيرفارسي و افت كيفيت آن خواهد شد.

- گفته شده است به لحاظ يادگيري و تحصيل و برخي قابليتهاي ذهني کودکان مناطق دوزبانه يا چند زبانه موفقترند. با رابط نمودن زبان فارسي، کودکان فارس كه به وسيله همين يك زبان قادر به ارتباط با ديگر ملل ساكن در ايران خواهند بود، از موهبت دوزبانه بودن محروم و در نتيجه از جهت يادگيري و تحصيل و برخي قابليتهاي ذهني محكوم به عقب ماندگي و توسعه نيافتگي خواهند شد، يعني وضعيتي كه هم اكنون نيز شاهد آنيم. اين بي عدالتي توجيه منطقي ندارد. 

- از خطرناكترين عواقب اعلام زبان يكي از ملل كشور به عنوان زبان رابط، ايجاد حس بي نيازي در ملت صاحب آن زبان از آشنائي با زبان و فرهنگ ملل همسايه و غير است. اين همان بلائي است كه در ايران با رابط شدن زبان فارسي به واقعيت پيوسته و باعث گرديده كه اكثريت مطلق همكشوريهاي فارس بويژه نخبگان اين قوم با هيچ كدام از زبانها و فرهنگهاي ملل همسايه و يا خارجي كوچكترين آشنائي و الفت و انسيت نداشته باشند و حتي به ضرورت آن نيز واقف نشوند. اين نيز بنوبه خود باعث بيگانگي گسترده و مفرط قاطبه فارسهاي ايران با مفاهيم حقوق اوليه بشر، برابري زباني و فرهنگي ذاتي مردم و ملل ايراني، قبح و زشتي نژادپرستي و قوميتگرايي افراطي و نهادينه شدن برتري طلبي و توسعه طلبي، تمايل به خشونت و ستيزه جوئي با هر چه رنگ غيرخودي دارد در اين قوم شده است. در نتيجه صفاتي و اوصافي مانند خوش نشيني در تاريكيهاي تاريخ، درجازدن در دشمنيهاي اسطوره اي و باستان، خودكفائي ناشي از غيرستيزي و ديگرگريزي، كينه توزي با همسايه، خودبزرگبيني بيمارگونه و خودپسندي بيجا، رجزخواني و جنگ طلبي و ادبيات قدرت، نبود فرهنگ مدارا و تساهل …. تبديل به خصلتي ملي در ميان قوم فارس بويژه دولتمردان و فرهنگيان آن شده است. 

- محروم بودن قاطبه فارسها از يادگيرى ديگر زبانها و ناآشنايى با فرهنگهاى ملل ايران و در نتيجه خردگي فوق العاده دنياى ذهني و كاناليزه و تنگ شدن افق ديدشان صرفا محدود به اين قوم نمانده، تبديل به معضلى بزرگ و از عوامل عقب نگهداشته شدن مزمن جامعه ايرانى، كل منطقه خاورميانه، جهان شيعه حتي اسلام شده است. از اينروست كه انتخاب نمودن زباني به غير از فارسي در ايران به عنوان زبان رابط، در عين حال كمكي به باز شدن افق ديد همكشوريهاي فارس تجريد شده از جهان معاصر؛ خو گرفتنشان با ذهنيت مدرن؛ شناخت بهترشان از ايران، ملل، مردم، زبان و فرهنگهايشان؛ و قدمي تاريخي در راه نزديكي اين قوم به روند جهاني شدن، مداراي فرهنگي و در يك كلام خدمتي عظيم به دمكراتيزاسيون قوم فارس و كل كشور خواهد بود. 

به حاشيه رانده شدن زبانهاي غيررابط در صورت انتخاب صرفا يك زبان رابط براي همه ملل و دول 

اعطاي موقعيت زبان رابط فقط به يكي از زبانهاي رايج در ايران، علاوه بر محظوراتي كه فوقا ذكر گرديد، باعث نهادينه كردن تبعيض و بي عدالتي زباني و ملي و تسريع روند به حاشيه راني ديگر زبانها و آسيميلاسيون و يكسانسازي متكلمين آنها خواهد شد:

- اعطاي موقعيت زبان رابط به يكي از زبانهاي رايج در كشوري چند ملتي – همانگونه كه در نمونه هاي شوروي، چين و حتي كانادا ديده شده است- در نهايت و دراز مدت در خدمت به حاشيه رانده شدن زبانهاي هرچند رسمي و دولتي اما غيررابط؛ و تسهيل روند آسيميلاسيون متكلمين زبانهاي غيررابط در ملتي كه زبانش به عنوان زبان رابط انتخاب شده خواهد گرديد. چنانچه دولتي و رسمي بودن ظاهري زبانهاي ملل شوروي سابق در مقابل موقعيت بين المللي و برتري رابط بودن زبان روسي چندان مفيد فايده نبود و نتوانست از به حاشيه رانده شدن اين زبانها و روند روسسازي اين ملتها جلوگيري نمايد. در ايران نيز اعطاي موقعيت زبان رابط به زبان فارسي، در دراز مدت و بدون شك – حتي در صورت رسمي شدن زبانهاي ملي غيرفارس- مانند گذشته در جهت تضعيف و به حاشيه راندن اين زبانها و فارسسازي ملل غيرفارس عمل خواهد كرد. 

- اعطاي موقعيت زبان رابط به يك زبان، به معني اعطاي امكانات و قابليتهاي بسيار مهم در حيطه هاي گوناگون نوشتاري سياسي، قانونگذاري، ديپلماسي، اقتصادي، آكادميك، علمي، حقوقي، روزنامه نگاري، ادبي و مالي … به آن زبان و شكوفائي، توسعه و تكاملش؛ و همزمان به معني محروم كردن زبانهاي ديگر ملل ايراني از اين همه امكانات، توسعه، شكوفائي و تكامل مي باشد. 

- بسياري از همكشوريهاي فارس با سوء تعبير از موقعيت ادبي زبان فارسي در قرون وسطي- كه منحصر به اين زبان نيز نبوده است، در آرزوي ايجاد ايراني يك دست فارس و آريائي، حتي ايرانزميني پارسي زبان از چين و هند تا قفقاز و بالكان هستند. بروكراتها و تكنوكراتهاي بانفوذ متعلق به اين دسته نيز كه همواره بر تاروپود دولتين پهلوي و جمهوري اسلامي و نهادهاي ديني، سياسي، فرهنگي، آموزشي، تحقيقاتي و نظامي آنها مسلط بوده اند، آشكارا نشان داده اند كه نه تنها كوچكترين احترامي به زبان و فرهنگ ديگر ملل ساكن در ايران قائل نيستند بلكه از دشمني و كينه اي تاريخي بدانها برخوردارند. از سوي ديگر تاريخ معاصر ايران نشان مي دهد كه اين دسته با در دست داشتن مزيت و برتري رابط بودن زبان فارسي، بي ترديد در آينده نيز مانند گذشته از تمام امكانات دولت براي كاشتن تخم نفاق و دشمني بين ملل ايراني، اعمال تبعيضات زباني و ملي، گسترش زبان فارسي به زيان ديگر زبانها (فارسسازي ديگر ملل)، و كوشش براي پاكسازي زبان و امحاء فرهنگ ملل غيرفارس سوء استفاده خواهند كرد. 

نحوه تعيين زبان رابط بين ملل ساكن در ايران

مشخص نمودن يك و يا چند زبان رابط بين ملتها و مليتهاي ايراني و يا بين تك تك افراد منسوب به اين ملتها خارج از صلاحيت دولتها است. اين گونه زبان و يا زبانهاي رابط نمي توانند از بالا و از طرف دولت و يا مقامات رسمي انتخاب و ديكته شوند. زبان يا زبانهاي رابط بين ملتها طي روندهاي طبيعي و غيرطبيعي، در طول تاريخ و به طور خودجوش و از ميان زبانهائي كه افراد قادر به ايجاد ارتباط با آنها مي باشند- از جمله به علت رسمي و دولتي بودن آن زبانها و يا يادگيري داوطلبانه و اجباري آنها – مشخص ميشوند. در حاليكه موقعيت فعلي زبان فارسي به عنوان زبان رابط اجباري تنها ناشي از يك سبب تاريخي است: كودتاي انگليسي سال ١٢٩٩.

به عنوان مثال زبان سنتي رابط بين تركان از يكسو و تالشها، تاتها، خلجها، ارمنيها، آسوريها، يهوديها و نيز بخشهائي از كردان و گيلكان و تركمنها و … در آزربايجان و شمال خراسان همواره زبان تركي بوده است. تعويض اين زبان رابط طبيعي و تاريخي با مداخلات صنعي و استبدادي و جايگزين كردن آن با فارسي از پشتوانه اي منطقي برخوردار نيست. 

همچنين نياز و منطقي در اعلام يك زبان رابط واحد براي همه ملل ساكن در ايران وجود ندارد. هر ملت مي تواند با ملتهاي گوناگون با زبانهاي متفاوتي ارتباط بر قرار كند. مثلا ملت ترك مي تواند با ملل و اقليتهاي ملي فوق با زبان تركي و با ملل ديگر ساكن در ايران با زباني ديگر- مثلا انگليسي- ارتباط برقرار كند. 

نحوه تعيين زبان رابط بين دول فدرال ايران

در سايه آنچه گفته شد، بنظر مي رسد معقول تر آن است كه مساله نحوه تعيين و يا انتخاب زبان رابط بين دولتها در ايران فدرال نيز، نه در سطح مركزي و واحد بلكه در سطح دو دولت مشخص و بر اساس شرايط و ويژه گيهاي دولتهاي مورد بحث حل و فصل شود:

١- هنگام انتخاب زبان و يا زبانهاي رابط بين دو دولت فدرال، از ميان زبانهاي داخلي و يا بين المللي گوناگون عواملي مانند منافع سياسي دول، خواست ملل، شرايط گذشته تاريخي، جمعيت متكلمين هر زبان، زبانهاي كشورهاي همسايه، وجود ادبيات مدرن و دمكرات و لائيك روند جهاني سازي، امپرياليسم و استعمار فرهنگي، هزينه ها و سهولت امر و …… نيز ميتوانند موثر باشند.

٢- نحوه تعيين زبان و يا زبانهاي رابط بين دو دولت فدرال ايران و در شرايطي آزاد و دمكراتيك، مي تواند بر اساس روابط زباني و تباري و تاريخي و فرهنگي ملل تابعه آن دو دولت؛ توسط استشارات و مذاكرات سياسي و توافقهاي دوگانه بين آنها؛ تصويب مجالس مليشان؛ حتي انجام رفراندم و يا تركيبي از دو و يا چند عدد از اين روشها صورت پذيرد. 

به عنوان مثال بسيار طبيعي خواهد بود اگر دولتهاي آزربايجان جنوبي، قاشقاي يورد (تركان جنوب ايران) و آوشار يورد (تركان شمال شرق ايران) و حتي خلجستان (در آزربايجان جنوبي) زبان تركي را به عنوان زبان رابط خود برگزينند. در اين نمونه، كوچكترين دليل و فايده اي براي انتخاب زبان فارسي به عنوان زبان رابط اين دولتهاي تركي متصور نيست. به عنوان مثالي ديگر، زبان رابط ميان دولتين آزربايجان جنوبي و تركمنستان جنوبي نيز مي تواند تركي استانبولي كه عملا در حال حاضر به عنوان زبان رابط جهان تورك عمل مي كند تعيين گردد. در اينجا نيز لزوم و منطقي در انتخاب زبان فارسي بين دو دولت تركي آزربايجان جنوبي و تركمنستان جنوبي وجود ندارد. 

گزينه انتخاب زبان فارسي بين دو دولت فارسستان و به عنوان مثال آزربايجان متصور است. اما با توجه به عواملي كه هنگام اشاره به ماهيت سياسي زبان رابط شمرده شد، اين گزينه نيز عملي نيست. اكنون قطعي شده است كه دولتين آزربايجان و فارسستان مي بايد بر سر زبان سومي به عنوان زبان رابط – مانند انگليسي- به توافق برسند. 

گزينه اي قابل تامل: زبان رابط انگليسي

هرگاه همچنان ضرورت انتخاب تنها يك زبان به عنوان زبان رابط كل ملل و دول در ايران آينده احساس شود، به نظر ميرسد بهترين روش اجتناب از انتخاب يكي از زبانهاي ملل ساكن در ايران بويژه زبان فارسي به عنوان تنها زبان رابط است. از همين روست كه تعداد روزافزوني از روشنفكران ايراني منسوب به ملتهاي مختلف خواهان اعلام زباني بين المللي مانند انگليسي كه زبان ملي و مادري هيچ ملت ايراني نيست، به عنوان زبان رابط بين دول فدرال ايران و يا حتي به عنوان زبان رابط دولت مركزي با دول خارجي و در روابط بين المللي ميباشند. 

وظيفه روشنفكران منسوب به ملل مختلف ساكن در ايران است كه براي مردم روشن سازند به نفع همه مردم ايران است كه زبان همه ملل و اقليتهاي ملي ساكن در اين كشور همزمان زبان رسمي اعلام شوند و علاوتا زبانهاي ملل در مناطق ملي مربوطه خود زبان دولتي اعلام گردند. همچنين وظيفه روشنفكران است كه در باره فوائد و مزيتهاي انتخاب زباني غيربومي و ترجيحا بين المللي مانند انگليسي به عنوان زبان رابط بين دول فدرال ايران و يا حتي به عنوان زبان رسمي دولت مركزي روشنگري نمايند. در راس اين مزيتها، حفظ بيطرفي دولت مركزي و پايان دادن به برتري و فروتري ملي و زباني و كشمكشهاي فرسايشي ناشي از آن در ايران است.

ضديت با فارسها و زبان فارسي

عده اي مطرح مي سازند محروم كردن زبان فارسي از موقعيت زبان رابط اجباري، به معني ضديت با زبان فارسي و كنار گزاردن آن است. جواب آنكه كسي مخالف و دشمن زبان فارسي نيست و نميخواهد ايرانيان زبان فارسي را كنار بگذارند، بلكه ملتهاي ايران تمام و عين حقوق و امتيازاتي را كه زبان فارسي از آن برخوردار است براي زبانهاي ملي خود نيز ميخواهند. اين دشمني با فارسي و يا هيچ زبان ديگري نيست. همانگونه كه مبارزه با آپارتايد در آفريقاي جنوبي ضديت با نژاد سفيد نبوده و نيست، مبارزه با حاكميت انحصاري قوم اقليت فارس و سلطه سياسي و فرهنگي اين قوم و تلاش قوميتگرايان افراطي فارس و دولت جمهوري اسلامي براي يكسان سازي و نابودي هويت، زبانها، فرهنگها و از بين بردن حاكميت ملي مليتهاي غيرفارس ايران هم ضديت با فارسها و زبان فارسي نيست؛ حتي بر عكس، اين دوستي و خدمتي واقعي به زبان و فرهنگ قوم فارس است. 

ملل و اقليتهاي ملي غيرفارس در ايران، به زبان فارسي كه به هر حال زبان اقليتي ٢٥ – ٣٥ درصدي در ايران و همچنين زبان گروههائي در كشور همسايه افغانستان است احترام ميگذارند و كسي معترض حقوق ملي فارسان ايران نيست. اقليت فارس – به شرط احترام به هويت و زبان و فرهنگ ملل ديگر- حق دارد در ايران آزاد و دمكرات به زبان خود بخواند و بنويسد، همچنانكه حق دارد زبان ملي اش فارسي به عنوان زباني رسمي در سراسر كشور و زباني دولتي در منطقه فدرال فارسستان شناخته شود. اما شناخته شدن اين حقوق به معني آن نيست كه خلق ترك ايران و آزربايجان مجبور باشد زبان فارسي جانشين، تحميلي و استعماري را به جاي زبان ملي، مشترك و مادري خود تركي بپذيرد و يا آنرا به عنوان زبان رابط با ديگر ملل قبول كند. فارسها مي بايد درك كنند كه زبان فارسي پس از اين، صرفا مي تواند داراي حقوقي متناسب با تاريخ دولتي بودن، واقعيتهاي جهان معاصر، اصول جهاني حقوق بشر و وزنه جمعيتي حاضر خود باشد و نه بيشتر از آن. فارسي نه زبان ملي و نه زبان مشترك ملل ديگر ايران است و نه زبان رابط اقلا دولت آزربايجان با ديگر دولتها خواهد بود.. زبان فارسي بعد از اين نبايد و نميتواند به جز زبان ملي و محلي قوم فارس در شرق و برخي نواحي مركزي ايران بكار رود. 

گرچه يه هو!!!

 در این اجلاس که در تاریخ ۱۷ ام ماه جولای برگزار خواهد گردید، کانات سااودابایئف وزیر امور خارجه قزاقستان که کشور متبوعش ریاست دوره ای سازمان همکاری و امنیت اروپا را برعهده دارد نیز شرکت کند. ماده اصلی این دیدار حل و فصل مسئله قره باغ اشغالی از طرف صلح آمیز خواهد بود. این در حالی است که اگرچه جمهوری آذربایجان اصول تجدید شده مادرید از سوی گروه مینسک را پذیرفته اما ارمنستان تاکنون در این خصوص نظر خود را اعلام نکرده است. براساس اصول تجدید شده مادرید، ارمنستان می باید نخست از ۵ استان آذربایجان که تحت اشغال خود دارد خارج شده و زمینه بازگشت پناهجویان را به خانه و کاشانی اجدادی خود فراهم کند. در مرحله بعدی در منطقه مذکور نیروهای صلح بان مستقر شده، مرزها و راهها مواصلاتی گشوده شده و در مرحله نهائی نیز از طریق رفراندوم وضعیت حقوقی قره باغ تعیین خواهد شد.

اویرنجی: در دنیائی زندگی می کنیم که فوتبال در آن چه ما بخواهیم و چه نخواهیم به مکانی برای طرح مطالبات هویت خواهانه ملل تحت ستم تبدیل شده است. سه بازیکن کاتالانی تیم ملی اسپانیا با به اهتزار درآوردن پرچم ملی کاتالان در برابر چشمان میلیونها تماشگر تلویزیونی بار دیگر توجه جهانیان را به موضوع جنبش استقلال طلبی کاتالانها جلب نمودند. پس از قهرمانی اسپانیا در جام جهانی ژاوی، اینیستا و پویول با پرچم کاتالان ها در ژوهانسبورگ دور افتخار زدند. این سه بازیکن که نقش بسزایی در قهرمانی اسپانیا در جام جهانی داشتند پس از لمس جام جهانی و بالا بردن آن روی سر، از روی سکوی قهرمانی پایین آمدند و با پرچم کاتالان ها (ایالتی که خود مختار است) دور افتخار زدند. کاتالانها خواهان استقلال از اسپانیا بوده و شهر بارسلونا را پایتخت کشور خود می دانند. اقدام این سه بازیکن اسپانیائی از یک سو و تظاهرات طرفداران تیم فوتبال بارسلونا می تواند الگوئی برای بازیکنان و طرفداران تیم های آذربایجانی لیگ برتر فوتبال ایران و به خصوص تیم محبوب تراختور سازی باشد. اگر تیم تیرختورسازی و یا هر تیم دیگر آذربایجان جنوبی بتواند در مسابقات آسیائی و منطقه ای حضور یابد می تواند زمینه طرح مطالبات ملی آذربایجانیها را در گستره ای به مراتب بزرگتر از ایران فراهم کند و این موضوع تبلیغات بسیار بزرگی برای حرکت ملی آذربایجان باشد.

 جمعی از اساتید دانشگاه و فعالین حوزه اقتصاد و صنعت آذربایجان به رئیس دولت دهم، پیرامون پروژه ملی معدن مس سونگون نامه ای سرگشاده نوشته اند.

نامه جمعی از اساتید دانشگاه و فعالان حوزه اقتصاد آذربایجان به احمدی نژاد

گوناذپورت: جمعی از اساتید دانشگاه و فعالین حوزه اقتصاد و صنعت آذربایجان به رئیس دولت دهم، پیرامون پروژه ملی معدن مس سونگون نامه ای سرگشاده نوشته اند.

در بخشی از این نامه سرگشاده آمده است، با وجود اینکه بسته بودن درهای عدالتخانه دولت به اصطلاح عدالت محور جنابعالی، برای همگان اظهر من الشمس گشته است اما باید سکوت را شکست و فریاد برآورد؛ چرا که شانه‌هایمان تاب تحمل سنگینی نگاه فرزندان و جوانان ایران عزیز را ندارد آن هنگام که بخواهیم در مقابل بی عدالتی و خودکامگی و ستم سکوت اختیار کنیم.

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

جناب آقای محمود احمدی‌نژاد

با وجود اینکه بسته بودن درهای عدالتخانه دولت به اصطلاح عدالت محور جنابعالی، برای همگان اظهر من الشمس گشته است اما باید سکوت را شکست و فریاد برآورد؛ چرا که شانه‌هایمان تاب تحمل سنگینی نگاه فرزندان و جوانان ایران عزیز را ندارد آن هنگام که بخواهیم در مقابل بی عدالتی و خودکامگی و ستم سکوت اختیار کنیم.

جناب آقای رئیس جمهور

پروژه معدن مس سونگون تبدیل به نماد بی‌عدالتی و تبعیض دولت نهم و دهم و بویژه شخص جنابعالی در قبال مردم آذربایجان گشته است.

در حالی که استان آذربایجان شرقی دارای سهم بیش از 40 درصدی در تولید مس کشور است جای بسی ناباوری و سوال است که تاکنون ریالی از محل در آمدهای حاصل از استخراج مس معدن سونگون در این استان هزینه نشده است.

جنابعالی به همراه دولت به اصطلاح عدالت محور، طی هر سه سفر استانی که به آذربایجان شرقی در طول پنج سال گذشته داشته‌اید با برگزاری سخنرانی‌ها و دیدارها و جلسات متعدد که تنها و تنها به منظور بهره برداری های سیاسی و تبلیغاتی انجام می پذیرفت و نیز با تصمیم گیری‌ها و مصوبات به واقع غیر کار آمد و غیر عملی، همچنان نگاهی غیر مسئولانه و منفعل در قبال این پروژه ملی و مردم آذربایجان دارید.

وظیفه استحصال کامل مس از معدن سونگون، راه اندازی صنایع پائین دست، استقرار کارخانجات مرتبط با این صنعت و نیز اشتغال زایی برای جوانان منطقه و همچنین ایجاد امکانات رفاهی و کمک به پیشرفت منطقه بر عهده ی شرکت ملی مس ایران به عنوان تنها متصدی معادن مس کشور گذاشته شده است.

جناب آقای رئیس جمهور

شرکت ملی مس ایران به عنوان یکی از بزرگترین زیر مجموعه های دولت شما در طول 5 سال گذشته نه تنها به هیچ یک از تعهدات خود جامه ی عمل نپوشانده بلکه با تاخیر های مستمر و طولانی در طرح‌های مصوب موجبات بی‌اعتمادی و دلسردی مردم آذربایجان به ویژه منطقه ارسباران را نسبت به سیاست‌های دولت را فراهم آورده است.

عدم پیگیری‌های مصوبات دولت از سوی دولتمردان و به ویژه شخص جنابعالی بر افزایش این بی‌اعتمادی دامن زده است.

جناب آقای احمدی نژاد

در حالی که بیشتر جوانان منطقه ارسباران (معدن مس سونگون در این منطقه واقع شده است) که یکی از مناطق محروم کشور محسوب می‌شود از مشکل اساسی بیکاری رنج می برند و برای داشتن شغلی با حداقل درآمد دچار مشکلات عدیده‌ای هستند، مجموعه دولت و به ویژه شرکت ملی مس ایران در استان کرمان، دیگر استان کشورمان که دارای معادن مس است با اتخاذ سیاست‌های حمایتی و اقتصادی اقدام به انجام سرمایه گذاریهای کلان و هزینه های میلیاردی نموده است.

در یکی از موارد عینی و قابل ذکر شرکت ملی مس ایران در طول سال‌های اخیر هزینه‌های ده‌ها میلیاردی در باشگاه‌های ورزشی استان کرمان کرده است.

در حالیکه باشگاههای مس کرمان و مس رفسنجان و مس سرچشمه از مدت‌ها قبل تاسیس شده و در آمدهای شرکت ملی مس ا یران به باشگاههای یاد شده سرازیر می‌شود.

لازم به ذکر است معقوله سرمایه گذاری در ورزش امری کاملا پسندیده است ولی این در حالی است که استان آذربایجان شرقی با داشتن 40 درصد از تولید مس کشور هنوز هیچ بودجه‌ای جهت انجام پروژه‌های مصوب از سوی دولت و نیز شرکت ملی مس ایران‌ دریافت نکرده است.

جناب آقای رئیس جمهور

امروزه باید اذعان داشت آنچه که از محل معدن مس سونگون برای منطقه زیبای ارسباران می‌رسد تنها آلودگی‌های زیست محیطی و از بین رفتن جنگل‌ها و خسارت‌های جبران ناپذیری است که به مردم منطقه تحمیل می‌شود.

جناب آقای احمدی نژاد

در پایان لازم به اشاره است، خود محوری‌ها و عدم انتقادپذیری زیرمجموعه کاری شما که ریشه در فضای فکری و رفتاری شخص جنابعالی دارد به حدی رسیده که در جدیدترین اظهار نظر جناب آقای اردشیر سعد محمدی مدیر عامل شرکت ملی مس ایران طی جلسه مشترکی که با مسئولان استان آذربایجان شرقی در مورد معدن مس سونگون برقرار شده بود، ایشان حتی انتقادات ظاهری و سطحی مسئولان استانی که پیرو اعتراض های مردمی انجام پذیرفت را تحمل نکرده و با سخنانی حق به جانب خطاب به حظار گفت عنوان بی عدالتی به زیر مجموعه دولت عدالت محور نادرست و ناروا است.

جناب آقای رئیس جمهور

پارادوکس موجود بین شعارها و تصمیمات و اقدامات عملی شما و زیرمجموعه اجرایی‌تان در مورد معقوله عدالت بدون شک زمینه ساز اصلی فضای ملتهب کشور طی پنج سال اخیر بوده است.

زندگی را به بیداری بگذرانیم که سال‌ها به اجبار خواهیم خفت….(دکتر علی شریعتی)

جمعی از اساتید دانشگاه و فعالین و دلسوزان حوزه اقتصاد و صنعت آذربایجان

http://tahavolkhahi.info/component/content/article/42-homenews/6907-1389-04-20-14-18-54.html

پس از تحقیقات محلی گزارشگر خبرگزاری حقوق بشر ایران، نهایتا در ختم الناز بابازاده مشخص می شود که فرزند يكي از سرداران پاسدار ایشان را به قتل رسانده و انگيزه ی خود از قتل و تجاوز را مبارزه با بد حجابي و انجام فرمان خدا اعلام كرده است!هفته ی گذشته یک دختر جوان به نام الناز بابازاده، توسط نیروهای بسیج پس از تجاوز به قتل رسید.بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، یکی از نیروهای بسیج به بهانه ی بد حجابی، با سد کردن راه خودرو الناز بابازاده در منطقه ولیعصر تبریز دستور توقف و به اصطلاح “اصلاح حجاب” وی را می دهد که با مقاوت این دختر جوان مواجه می شود.

طبق پیش‌بینی سازمان هواشناسی، در این چند روز که تعطیلی اعلام شده گرمای هوا اتفاقا نسبت به چند روز پیش از این افت پیدا کرده و این گرمای ۴۰ و ۴۱ درجه نمی‌تواند مبنای تعطیلی باشد، مگر اینکه بحث دیگری در میان باشد که لازم است دولت آن دلیل اصلی و واقعی را به صورت شفاف به مردم بگوید.

نماینده مجلس ایران خواستار اعلام ‘دلیل اصلی’ تعطیلات دو روزه شد

در واکنش به اعلام تعطیلی ۱۹ استان کشور در روزهای یکشنبه و دوشنبه، ۲۰ و ۲۱ تیر، نصرالله ترابی نماینده مجلس شورای اسلامی از دولت خواست تا “دلیل اصلی” این تصمیم را به مردم اعلام کند.

این نماینده جناح اقلیت مجلس ۱۹ تیر (۱۰ ژوئیه) در مصاحبه با سایت “پارلمان نیوز” گفت: “طبق پیش‌بینی سازمان هواشناسی، در این چند روز که تعطیلی اعلام شده گرمای هوا اتفاقا نسبت به چند روز پیش از این افت پیدا کرده و این گرمای ۴۰ و ۴۱ درجه نمی‌تواند مبنای تعطیلی باشد، مگر اینکه بحث دیگری در میان باشد که لازم است دولت آن دلیل اصلی و واقعی را به صورت شفاف به مردم بگوید.”

سایت پارلمان نیوز، ارگان جناح اقلیت مجلس، در خبری دیگر یادآوری کرده است که در حالی که طی هفته گذشته دمای هوای تهران به ۴۵ درجه نیز رسیده، بر اساس پیش‌بینی سازمان هواشناسی کشور دمای هوا در روز یکشنبه حداکثر ۴۱ درجه و روز دوشنبه حداکثر ۴۰ درجه خواهد بود.

دولت ایران امروز با اعلام رسمی تعطیلی دو روزه اغلب استان های کشور، علت این تصمیم را گرمای شدید و بی سابقه هوا و صرفه جویی در مصرف انرژی اعلام کرده است.

همزمان، سایت اصول گرای “خبر آنلاین” مطالب برخی سایت های منتقد حکومت در مورد “دلیل واقعی” تعطیلی روزهای یکشنبه و دو شنبه را “خنده آور” توصیف کرده و افزوده است: “این سایت ها تعطیلی دو روز آینده را به آنچه اعتصاب بازار خوانده اند متصل کرده و مدعی شده اند دولت به خاطر جلوگیری از آثار این اعتصاب، سازمان های منتسب به خود را تعطیل کرده است.”

در روزهای سه شنبه و چهارشنبه هفته پیش، بخش بزرگی از بازار تهران در اعتراض به تصمیم دولت در افزایش مالیات ها در حالت اعتصاب به سر برد.

این اعتصاب، به توجه به متصل شدن به تعطیلی بازار در روزهای پنجشنبه و شنبه (به مناسبت های مذهبی) و نیز تعطیلی آخر هفته جمعه، عملا به معنای وقفه در فعالیت اقتصادی بازار تهران از روزهای سه شنبه تا شنبه بوده است.

پنج روز عدم فعالیت بخش های بزرگی از بازار تهران، بر فعالیت بازارهای سایر استان های ایران تاثیر گذاشته است که دارای مبادلات گسترده ای با بازار تهران هستند.

سکینه محمدی قربانی دیگر سیستم تهمت و افتراءانجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ) همصدا با جامعه جهانی و سازمان های مدافع حقوق بشر در سراسر جهان٬ صدور حکم سنگسار بر علیه سکینه محمدی آشتیانی توسط جمهوری اسلامی ایران را محکوم کرده است.

بیانیه (آداپ) در محکومیت حکم سنگسار سکینه محمدی آشتیانی

 بیانیه انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ) در محکومیت حکم سنگسار سکینه محمدی آشتیانی

سکینه محمدی قربانی دیگر سیستم تهمت و افتراء

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ) همصدا با جامعه جهانی و سازمان های مدافع حقوق بشر در سراسر جهان٬ صدور حکم سنگسار بر علیه سکینه محمدی آشتیانی توسط جمهوری اسلامی ایران را محکوم کرده است.

آنچنان که در ماده پنجم اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز آمده و جمهوری اسلامی ایران یکی از امضاء کنندگان آن است٬ آداپ همچنین هرگونه سنگسار را به هر دلیلی باشد٬ محکوم می کند.

حکم سنگسار سکینه محمدی یکی از مواردی است که در روندی کاملاً غیرقانونی صادر شده است و آداپ با چنین مواردی به خصوص وقتی که به اتنیکهای ساکن ایران مربوط می شود٬ آشنایی قبلی دارد. در ایران محرومیت زبانی و نامناسب بودن فضای ارتباط اجتماعی یک فرهنگ جا افتاده می باشد که به ابزاری نهادینه شده برای محکوم کردن انسانهای بی گناه از اقلیتهای اتنیکی تبدیل گشته است. سکینه محمدی آشتیانی یک آذربایجانی است که تحت فشار و به صورت نا آگاهانه ای بر علیه خود اقرار کرده است. (احتمال اینکه شکنجه و فشارهای جسمی و روحی در اعتراف او نقش داشته باشد٬ وجود دارد.) محمد مصطفایی وکیل او٬ ضعف آشتیانی در زبان فارسی را به عنوان یک دلیل اساسی اقرار او بر علیه خودش ذکر کرده است. اعتراف کردن تحت فشار در مورد اقلیتهای اتنیکی ساکن ایران که توانایی کافی در صحبت به زبان فارسی ندارند٬ بسیار رایج است. تحمیل زبان فارسی بر تمام اقلیتهای اتنیکی ایران بی عدالتی بزرگی است که به نژادپرستی و صدور احکام سنگین جزائی بر علیه ساکنان غیرفارس این کشور منجر می شود.

روند محاکمه آشتیانی که با شواهد متناقض و متأثر از شرایط غیر عادی و در بهترین حالت٬ با پیشداوری و تعصبات صورت گرفته٬ کاملا مخدوش است. استدلال مصطفایی در خصوص بی گناهی کامل آشتیانی با توجه به قانونی است که به قاضی صلاحیتی بیش از حد داده و امکان بی طرفی او را بسیار ناچیز می کند. این یک تخطی آشکار از ماده ۷۴ قانون جزائی ایران است. آداپ همچنین حکومت ایران را به خاطر دورویی و نفاقی که در رفتار با شهروندان خود دارد سرزنش می کند. طبق گزارش ماهانه آداپ٬ منتشر شده در جولای ۲۰۰۹ ٬ آشتیانی از سال ۲۰۰۵ به بعد در بازداشت بوده است. به علاوه دادگاه بدوی او را به تحمل ۱۰۰ ضربه شلاق محکوم کرده بود.

این رفتار ناعادلانه باید متوقف شود. افراد بیگناه زیادی هستند که بی جهت متحمل رنج و سختی می شوند. آداپ از جامعه جهانی می خواهد که خصوصا برای حمایت از زندانیان گمنامی که درگیر شرایط مشابهی هستند٬ حکومت ایران را تحت فشار قرار دهد.

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ)

فاخته زمانی، رئیس اجرائی

ونکوور٬ کانادا

 با وجود اينكه آهن فلز پيش پا افتاده اي است و در بين فلزاتي چون طلا و نقره چندان ارزشي ندارد ولي هر دستي و هر كسي افتخار و شانس به دست آوردن آن را پيدا نمي كنند. از آن گذشته برخلاف زيور آلات ديگر كه بسيار ظريف و حساس هستند اين النگوها به شدت زمخت و آزار دهنده مي باشند و حتي دستان صاحبان خود را زخمي مي كنند و او را به رنج و زحمت مي اندازند. ولي اين النگوها تنها وسيله زينتي نيست كه نصيب چنين اشخاص خاص و خوشبختي مي شود. بلكه آنها، در يك چهار ديواري و بدون منفذ و پنچره و با در آهني و به دور از نور خورشيد و كوچكترين روشنايي اي به جاي آيينه از ديوار سيماني و  برای شانه زدن به موهاي خود از انگشتان خود استفاده مي كنند.

یک النگوی آهنی برای دو خواهر – او. بيجارلي

 این النگوها تازه مد نشده است بلكه روزگاران زيادي از رواج آنها ميگذرد ولي به فراخور زمانه اقبال به آن با شدت و ضعفهايي همراه بوده است.

 با وجود اينكه آهن فلز پيش پا افتاده اي است و در بين فلزاتي چون طلا و نقره چندان ارزشي ندارد ولي هر دستي و هر كسي افتخار و شانس به دست آوردن آن را پيدا نمي كنند. از آن گذشته برخلاف زيور آلات ديگر كه بسيار ظريف و حساس هستند اين النگوها به شدت زمخت و آزار دهنده مي باشند و حتي دستان صاحبان خود را زخمي مي كنند و او را به رنج و زحمت مي اندازند. ولي اين النگوها تنها وسيله زينتي نيست كه نصيب چنين اشخاص خاص و خوشبختي مي شود. بلكه آنها، در يك چهار ديواري و بدون منفذ و پنچره و با در آهني و به دور از نور خورشيد و كوچكترين روشنايي اي به جاي آيينه از ديوار سيماني و  برای شانه زدن به موهاي خود از انگشتان خود استفاده مي كنند.

البته اين ديوار سيماني علاوه بر آيينه، هم حكم دفتر خاطرات آنها را دارد و هم نقش دفتر نقاشي شان بازي مي كند.

ولي به دست آوردن اين دستبندها به اين سادگيها امكان پذير نيست، سالها ممارست و مجاهدت مي خواهد و براي به دست آوردنش بايد تن به مبارزه اي نابرابر داد. چرا كه كوچكترين ترديدي در طي مسير، شانس به دست آوردن و تصاحب آن را به مخاطره مي اندازد. بايد به راهي كه انتخاب كرده اي سخت ايمان داشته باشي و  در راهش با جان و دل قدم برداري.

با وجود همه اين سختي ها و مشقتها در سرزمينمان آذربايجان شير زنان زيادي اين افتخار را به دست آورده اند و  دستان آنها زينت بخش اين آهن سخت و زمخت شده است.

چندي است اين زيور سخت و زمخت اما پر بها، زينت دستان پينار و سونا دو خواهر مبارز آذربايجاني شده است. شير زناني كه در راه وطن و آزادي ملتشان و براي كسب قانوني شدن زبان خود مبارزه مي كنند. آنها طاقت تحمل تبعيض و تحقير ملتشان را ندارند. ملتي كه از هر لحاظ در استمعار است. از استعمار فرهنگي و ممنوعيت زبان مادری گرفته تا استعمار اقتصادي و سياسي و حتی ورزشي. استعماري كه همچون اختاپوسي غول آسا بر هستي آذربايجان چنگ انداخته است. اگر چه كمترين سزاي كساني كه بر اين ظلم آشكار اعتراض مي كنند زندان و شكنجه و انفرادي است ولي پاداش آن نيز نفوذ در دل ملت آذربايجان است. ملتي كه هيچ وقت مجاهدت فرزندانش را فراموش نمي كند و تا ابد و با افتخار ياد آنها را گرامي خواهد داشت.

پينار و سونا اولين كساني از اين ملت نيستند كه افتخار تصاحب و بستن اين النگوهاي آهني بر دستان خود را پيدا مي كنند و آخرين آنها نيز نخواهند بود. در سالهاي حكومت ملي آذربايجان از اين قبيل انسانها كه تا آخرين نفس مبارزه كردند و خون سرخشان ترنم شكوفايي لاله هاي داغدار شدند بسيار ديده مي شود تا سالهاي اخير كه شير زناني چون گونش، رقيه، سونا، لیلا، باريش، عطيه، هجر، سیما، سئویل، ژیلا و دهها نفر ديگر كه ادامه دهنده راه آنها شده اند. زناني كه در مبارزه از يكديگر سبقت و پيشي مي گيرند. تحمل سختي اين راه نياز به اعتقاد و ايمان فراوان دارد. چرا كه نمي توان بدون وجود چنين چيزي دوري فرزند خردسال و شيرخواري كه كمترين نيازش، دستان پر احساس و مهربان مادرش است را تحمل كرد. آذربايجان به داشتن مادراني چون شما به خود افتخار كرده و برخود مي بالد. چرا كه آزادي اش را اشكان كودكاني چون تاتار، آراز، دنيز، آتيلا و … تضمين كرده است

در تاریخ یکصد ساله آزربایجان حادثه های بسیار مهمی اتفاق افتاده ، خیزش ملت آزربایجان در انقلاب مشروطه ، قیام شیخ محمد خیابانی  حکومت ملی به رهبری سید جعفر پیشه وری ، قیام ملی گرایانه در اوایل به اصطلاح انقلاب اسلامی به رهبری آیت الله شریعتمداری و قیام خونین خرداد ماه سال 1385 ( ه-ش ) از بارزترین این اتفاقات علیه شوونیسم فارس است . با نگاهی دقیقتر به نوع و فاصله زمانی هر یک از این قیامها میتوان گفت هر یک از این حوادث تاریخی غیر از قیام مشروطه و قیام شیخ محمد خیابانی که تقریبا ً مربوط به یک نسل بودند

جدا سازی نسل جدید آذربایجان از نسل خرداد 85، یکی از اولویتهای راسیسم فارس است – یاشار گؤنئیلی

 به جراٌت میتوان گفت نسل قهرمان خردادی 85 ، آگاهترین وملی ترین نسل یکصد سال اخیر آزربایجان جنوبی است.

در تاریخ یکصد ساله آزربایجان حادثه های بسیار مهمی اتفاق افتاده ، خیزش ملت آزربایجان در انقلاب مشروطه ، قیام شیخ محمد خیابانی  حکومت ملی به رهبری سید جعفر پیشه وری ، قیام ملی گرایانه در اوایل به اصطلاح انقلاب اسلامی به رهبری آیت الله شریعتمداری و قیام خونین خرداد ماه سال 1385 ( ه-ش ) از بارزترین این اتفاقات علیه شوونیسم فارس است . با نگاهی دقیقتر به نوع و فاصله زمانی هر یک از این قیامها میتوان گفت هر یک از این حوادث تاریخی غیر از قیام مشروطه و قیام شیخ محمد خیابانی که تقریبا ً مربوط به یک نسل بودند بقیه قیامهای ملی در آزربایجان تقریبا از طریق نسلهای جوانتر سر زده است یعنی به صورت دیگر میتوان گفت نسلهای جدیدتر توانسته اند از نسلهای انقلابی پیش از خود الهام گرفته ودر این بین فاصله این اتفاقات مهم تاریخی تقریبا بین 20 الی  30 سال میباشد . اما نوع شکل گیری این قیامها از لحاظ حس ملی آزربایجانی، قیام خرداد ماه 85 را را بارزتر از قیامهای ملی قبلی مینما یند. هر چند که نتیجه آن به ایجاد حکومت ملی نیانجامید اما تاثیر این قیام آنهم بعد از حکومت پوپولیستی ایدئولوژیک اسلامی و فضای خفقان به خصوص در دوران جنگ ایران و عراق بسیار بسیار مهم است . ضمن اینکه این قیام بر گرفته از خشم ملی نسبت به توهینها و تحقیرهای راسیسم فارس در طول حکومت بیش از 80 ساله آن بود . اما در قیامهای قبلی عوامل دیگری غیر از عامل فرهنگی من جمله عامل اقتصادی تاثیر بیشتری در شکل گیری قیامهای ملت آزربایجان علیه شوونسم فارس داشتند .

راسیسم فارس همچنان بی کار ننشسته است هدف راسیسم ، نسل جدید آزربایجان است. دقیقا آنها میدانند که نسل 85 نسلی بسیار آگاه و خطرناک برای پیشبرد اهداف فاشیستی آنهاست . آنها نگران پیوستن نسل جدید آزربایجان به این نسل قهرمان هستند تحرکات راسیسم فارس را به خوبی میتوان بعد از حادثه خرداد 85 از مدارس گرفته تا تلویزیونهای به ظاهر استانی مشاهده کرد. دریغ از یک برنامه کودک به زبان مادری ، ایجاد فضای کثیف آسیملاسیون فرهنگی هر روز بیشتر از دیروز .

اکنون بر ماست که در مقابل آنها بیا ستیم و همچون همیشه سیاستهای کثیفشان را زودتر از قبل نقش بر آب کنیم. سیاست حرکت ملی آزربایجان باید بر اساس کاهش سن تحرک ملی در بین جوانان و نوجوانان آزربایجان باشد کودکان آزربایجانی که امروز 4 ساله هستند هیچ خبری از قیام خرداد ماه  85 ندارند باید به هر طریقی که میتوان از همان اوان کودکی بچه های آزربایجان را با دشمن آزربایجان آشنا کرد. با فاشیسم باید به زبان خودش صحبت کرد. متاسفانه بعضی از خودیها ژست روشنفکری بر خود گرفته و ابزار راسیسم را که همان زبان و فرهنگ فارس است را به نوعی از تفکر راسیسمی تفکیک میکنند. این قضیه هر چند درست باشد اما ذهن ضعیف کودکان که زیر انواع تهاجمات فرهنگی راسیسم فارس است کشش شناخت دشمن حقیقی را ندارد. عدم حساسیت به فرهنگ و زبان فارسی کاری درست نمی نماید . به هر صورت ما باید سن حرکت را پایین بیا وریم اصولا بدون نفرت از راسیسم فارس به سختی میتوان در مقابل آن دوام آورد. این وضعیت وضعیتی تدافعی است و نمیتوان آن را ناسیونالیسم افراطی تلقی کرد. در کنار آن نیز میتوان آگاهیهای فرهنگی کودکانمان را نسبت به آموزش زبان تورکی ، استفاده از تلویزیونهای ماهواره ای تورک زبان، فیلمهای تاریخی و کارهای فرهنگی دیگر در مقابل این جنگ نابرابر افزایش داده و رغبت کودکمان را به تاریخ و فرهنگ و زبان خود افزایش داد.

نهایت اینکه این سیاست فاشیسم فارس نیز کار نخواهد کرد چرا که بسیار امیدواریم که نسل قهرمان 85 با توجه به داشتن فاکتورهای تشکیل حاکمیت ملی ، دوباره با قیامی قدرتمند تر ضمینه ایجاد حکومت ملی آزربایجان جنوبی را بوجود خواهد آورد. و نسل جدید را آنطور که خود میخواهد به بار خواهد آورد . وضعیت موجود ایران و منطقه و سیاستهای بین المللی ، امروز وضعیتی بسیار حساس است ، حکومت مرکزی به سمت فروپاشی کلی پیش میرود باید کاملا آماده بود و هوشیارانه در زمان خود وارد شد و تاریخی دوباره ساخت.

20/4/1389

آزربایجان جنوبی — تبریز

 سکینه محمدی آشتیانی، ۴۳ ساله و مادر دو فرزند، به جرم «زنای محصنه» به اعدام از طریق سنگسار محکوم شده است. او از سال ۱۳۸۴ در تبریز در زندان به‌سر می‌برد.

لاریجانی درباره حکم سنگسار سکینه محمدی آشتیانی گفت: «مجازات رجم (سنگسار) در قانون اساسی ما وجود دارد اما قضات محترم دادگاهها در شرایط بسیار محدود اقدام به صدور چنین حکمی می‌کنند

خطر اعدام منتفی نیست: دفاع محمدجواد لاریجانی از مجازات سنگسار

اظهارات محمدجواد لاریجانی در گفت‌وگو با خبرگزاری دولتی ایرنا، واکنشی به درخواست‌های بین‌المللی از دستگاه قضایی ایران برای توقف اجرای حکم سنگسار سکینه محمدی آشتیانی است.

 سکینه محمدی آشتیانی، ۴۳ ساله و مادر دو فرزند، به جرم «زنای محصنه» به اعدام از طریق سنگسار محکوم شده است. او از سال ۱۳۸۴ در تبریز در زندان به‌سر می‌برد.

لاریجانی درباره حکم سنگسار سکینه محمدی آشتیانی گفت: «مجازات رجم (سنگسار) در قانون اساسی ما وجود دارد اما قضات محترم دادگاهها در شرایط بسیار محدود اقدام به صدور چنین حکمی می‌کنند.»

مجازات سنگسار در قانون اساسی ایران وجود ندارد، اما در آنچه که بعدها زیر عنوان “قانون مجازات اسلامی” به تصویب رسید، مجازات “رجم” یا همان سنگسار به رسمیت شناخته شده است.

حکم سنگسار سکینه محمدی آشتیانی با واکنش گسترده در سطح جهان روبرو شد و علاوه‌ بر نهادهای بین‌المللی حقوق بشر، بسیاری دولت‌های غربی نیز با «وحشیانه» و «قرون وسطایی» خواندن آن، خواهان توقف اجرای حکم شدند.

سفارت جمهوری اسلامی ایران در لندن روز جمعه (۹ ژوئیه / ۱۸ تیر) در واکنش به اعتراض‌های بین‌المللی در اطلاعیه‌ای اعلام کرد، حکم سنگسار سکینه محمدی آشتیانی اجرا نمی‌شود. اما جواد لاریجانی به ایرنا گفته است، «نظام قضایی ما نمی‌تواند بدلیل این تهاجمات غرب و فشارهای رسانه‌ای مسیر خود را تغییر دهد».
 
لاریجانی به خبرگزاری دولتی جمهوری اسلامی گفت: «اجرای احکام شرع مقدس اسلام مثل رجم، حجاب و ارث همواره با تخاصم وقیحانه آنها روبرو بوده و اساسا هر مساله‌ای که بوی احکام شرعی داشته باشد با مخالفت آنها روبه رو می‌شود.»

با این‌حال لاریجانی تایید کرد که حکم سنگسار سکینه آشتیانی «مورد بازنگری مجدد» قرار خواهد گرفت. او گفت، در زمان ریاست آیت‌الله شاهرودی بر قوه قضاییه، برای دقت بیشتر در این گونه موارد و حتی مطابق نظر ایشان امکان استفاده از مجازات‌های جایگزین سبب شد که عمده مجازات های رجم مورد بازنگری مجدد قرار بگیرد. این مساله در مورد پرونده خانم محمدی هم صادق است.»

ادامه اعتراض‌ها 

روز گذشته (جمعه ۱۸ تیر) یک سخنگوی وزارت خارجه‌ی آمریکا اعلام کرد که واشنگتن با مجازات اعدام سکینه محمدی آشتیانی مخالف است. این سخنگو گفت، مجازاتی که برای این خانم در نظر گفته شده، با جرم صورت گرفته تناسبی ندارد.

سخنگوی وزارت خارجه‌ی آمریکا افزود: «ما از مقام‌های دولت ایران می‌خواهیم به تعهدات خود در برابر پیمان بین‌المللی حقوق سیاسی و مدنی که آن را امضا کرده‌اند، پای‌بند باشند.»

پیش از اظهارات سخنگوی وزارت خارجه‌ی آمریکا، یک نماینده کنگره‌ی آمریکا در نامه‌ای به هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا، از وی خواسته بود برای جلوگیری از اجرای حکم سنگسار سکینه محمدی آشتیانی تلاش کند.

این نماینده کنگره که «ایلیانا راس لهتینن» نام دارد و عضو کمیته روابط خارجی کنگره‌ است، در نامه‌ی خود نوشت، ایالات متحده و دیگر کشورها باید با اعمال فشار بر ایران مانع از اعدام سکینه محمدی آشتیانی شوند.

جان کری، سناتور ارشد از حزب دموکرات آمریکا و رئیس کمیته روابط خارجی سنا نیز، حکم سنگسار را مجازاتی «انزجارآور و وحشیانه» توصیف کرد.

ویلیام هیگ، وزیر امور خارجه بریتانیا روز جمعه در واکنشی به حکم سنگسار سکینه آشتیانی گفت: «به نظر من سنگسار مجازاتی قرون وسطایی است که جایی در جهان مدرن ندارد.»

دولت نروژ نیز با احضار سفیر ایران در اسلو به حکم اعدام خانم محمدی آشتیانی اعتراض کرد.

نهادهای بین‌المللی حقوق بشر‌، از جمله دیده‌بان حقوق بشر، عفو بین‌الملل، کمپین بین‌المللی برای حقوق بشر در ایران، در روزهای گذشته از قوه قضائیه‌ی ایران خواسته‌اند که اجرای حکم سنگسار سکینه آشتیانی را متوقف کند. این نهادهای حقوق همچنین از مجلس شورای اسلامی خواسته‌اند با بازنگری در قوانین کیفری، مجازات سنگسار را از آن حذف کنند.

خطر اعدام منتفی نیست

فعالان حقوق بشر می‌گویند، اعتراض‌های بین‌المللی به مجازات سنگسار خانم سکینه آشتیانی، قوه قضاییه ایران را به بازنگری در این مجازات واداشته است، اما خطر اعدام به شکلی دیگر هنوز این زن را تهدید می‌کند.

سکینه محمدی آشتیانی در سال ۱۳۸۴ میلادی به اتهام رابطه “نامشروع” با دو مرد پس از فوت همسرش به تحمل ۹۹ ضربه شلاق محکوم و حکم درباره او اجرا گردید، اما بعد از آن دادگاه دیگری او را به اتهام رابطه‌ی نامشروع با مرد دیگری پیش از مرگ همسرش، به مرگ از طریق سنگسار محکوم کرد.

محمد مصطفایی، وکیل مدافع او می‌گوید، سکینه محمدی دو مرتبه درخواست عفو و بخشش داده و اعلام کرده است که دو فرزند یکی دختر و یکی پسر دارد که آنها در خارج از زندان منتظر او هستند و همچنین بارها گفته است که بی‌گناه بوده است

 بی اعتمادی قریب به اتفاق دول غربی بخصوص ابر قدرتها به صلح آمیز بودن این فعالیتها، تعمیق شکاف بی اعتمادی توسط ایران با عدم همکاری لازم با ناظران و بازرسان آژانس و عدم شفافیت در این مورد، جامعه جهانی را به تلاش ایران برای دستیابی به ابزار نظامی هسته ای و صلح آمیز نبودن فعالیتها متقاعد ساخته است. به همین دلیل از

سالها پیش که فعالیت مخفیانه یکی از مراکز تحقیقات هسته ای ایران توسط سازمان مجاهدین خلق در سطح جهانی فاش شد فشارهای فزاینده جهت تعلیق فعالیتهای هسته ای ایران صورت گرفته است. در میان پیشنهادات ارایه شده در سالهای اخیر جهت جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای گزینه هایی مانند تحریمهای اقتصادی- سیاسی، تحریم نفتی، حمله نظامی به مراکز هسته ای و حتی استفاده از نیروهای نظامی بین المللی با هدف تغییر بنیادین در ساختار سیاسی مطرح گردیده است.

اویرنجی: فعالیتهای هسته ای ایران و احتمال صلح آمیز نبودن این فعالیتها موضوعی است که سالهاست سوژه رسانه ها، دولتها و مجامع بین المللی گردیده است.

 بی اعتمادی قریب به اتفاق دول غربی بخصوص ابر قدرتها به صلح آمیز بودن این فعالیتها، تعمیق شکاف بی اعتمادی توسط ایران با عدم همکاری لازم با ناظران و بازرسان آژانس و عدم شفافیت در این مورد، جامعه جهانی را به تلاش ایران برای دستیابی به ابزار نظامی هسته ای و صلح آمیز نبودن فعالیتها متقاعد ساخته است. به همین دلیل از

سالها پیش که فعالیت مخفیانه یکی از مراکز تحقیقات هسته ای ایران توسط سازمان مجاهدین خلق در سطح جهانی فاش شد فشارهای فزاینده جهت تعلیق فعالیتهای هسته ای ایران صورت گرفته است. در میان پیشنهادات ارایه شده در سالهای اخیر جهت جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای گزینه هایی مانند تحریمهای اقتصادی- سیاسی، تحریم نفتی، حمله نظامی به مراکز هسته ای و حتی استفاده از نیروهای نظامی بین المللی با هدف تغییر بنیادین در ساختار سیاسی مطرح گردیده است.

 با اصرار ایران به ادامه روند پنهانکارانه در مسئله هسته ای و سعی در دستیابی به سلاح هسته ای برای بیمه کردن نظام حاکم، برخوردها از سوی کشورها در مقابل این فعالیتها تشدید یافته است به گونه ای که در ماههای اخیر در برخی از محافل شاهد طرح بیش از پیش گزینه نظامی برای حل این بحران هستیم. در روزهای اخیر انتشار خبر عبور ناو هواپیمابر ” او.س.س هری ترومن ” آمریکا به همراه ده ناو جنگی دیگر و همراهی ناو اسراییلی از کانال سوئز و استقرار آنها در اقیانوس هند شایعه ی حمله نظامی به ایران در آینده ای نه چندان دور را قوت بخشیده است. اگرچه استقرار این ناوگان دریایی به بهانه جایگزینی با ناوگان “آیزنهاور” صورت گرفته ولی با حضور این ناوگان، ضمن استقرار نیروهای تازه نفس آمریکایی شاهد افزایش توان نظامی آمریکا در آبهای جنوب ایران هستیم. همچنین برخی اخبار حاکی از برگزاری مانور نظامی دریایی با حضور ناوگان دریایی “ف.گ.س هسسن” آلمان است.

در روزهای اخیر شایعاتی مبنی بر قول مساعد عربستان به اسراییل در اجازه استفاده از حریم هوایی این کشور برای حمله به ایران توسط هواپیماهای اسراییل منتشر میشود. اگرچه این شایعات از سوی شاه عربستان تکدیب گردیده است ولی سخنان وی در دیدار اخیرش با وزیر دفاع فرانسه و همچنین رقابت دیرینه تهران و ریاض در هدایت جامعه اسلامی[عربستان به عنوان رهبر جامعه مسلمان سنی و ایران با داعیه رهبری شیعیان] و نارضایتی عربستان از دخالت ایران در امور داخلی کشورهای عربی و جهان عرب مانند دخالت در امور داخلی کشورهای لبنان، فلسطین، عراق و یمن، زمینه های مساعدی برای همکاری عربستان با نیروهای نظامی فرامنطقه ای فراهم می آورد. احتمال افزایش تولید نفت عربستان برای جلوگیری از افزایش نامعقول قیمت نفت در صورت حمله نظامی به ایران نیز جزو شایعاتی است که از سالها پیش مطرح گردیده است. شایعه حمل تجهیزات نظامی و موشک به یکی از بنادر عربستان توسط هلی کوپترهای اسراییلی در چند هفته گذشته نیز از شایعات جالب توجه است. از سویی تحرکات نظامی آمریکا در دریای سیاه و حضور رزمناوها در این منطقه پس از جنگ گرجستان و روسیه، روابط نزدیک گرجستان با غرب و اسراییل، احتمال انجام حمله نظامی از شمال ایران را از طریق خاک گرجستان مطرح ساخته است. اما به دلیل عدم وجود مرز مشترک بین ایران و گرجستان نیاز به مساعدت یکی از کشورهای آذربایجان یا ارمنستان با استفاده از مرزهای زمینی و هوایی برای محقق شدن این حمله است. اگرچه با توجه به تمایلات جمهوری آذربایجان به غرب و استقلال آن در تصمیم گیریها احتمال همکاری آن بیشتر خواهد بود ولی ارمنستان نیز گزینه مناسبی برای اجرای سناریوی حمله نظامی به شمار می آید. با توجه به همگرایی سالهای اخیر روسیه به رقبای سابق و میزان نفوذ بالای آن در ارمنستان، تمایل روسیه به ایفای نقش بیشتر در منطقه و بازیابی نقش موثر خود درگذشته احتمال انتخاب گزینه ارمنستان نیز تا حدودی مطرح است. البته مقامات اسراییلی و گرجی شایعات موجود را تکذیب نموده اند ولی اوضاع حاد منطقه قبول شایعات را سهل تر از همیشه می نماید. تحرکات نظامی درون ایران نیز شانس وقوع حمله نظامی به ایران را قوت می بخشد. افزایش نیروهای مستقر در مرز آذربایجان و تجهیزات نظامی در این منطقه و دریای خزر و نیز انتقال مرکز فرماندهی نیروی دریایی به بندر عباس از جمله این تحرکات است.

تصویب قطعنامه چهارم شورای امنیت علیه ایران(قطعنامه 1929) که تحریمهای گسترده ای را علیه ایران تدارک دیده است و تایید این تحریمها در نشست گروه 8 در کانادا و بعلاوه انجام تحریمهای کشورهایی مانند کانادا و کشورهای اتحادیه اروپا که بیشتر صنایع انرژی ایران را هدف قرارداده است پیام آور جنگی دیگر در این منطقه است. تصویب تحریمهای اقتصادی-سیاسی را با هدف تضعیف حاکمیت از درون و کاهش هزینه ها در صورت استفاده از گزینه نظامی می توان ارزیابی نمود. این تحریمها به طور حتم باعث ایجاد شکافی عمیقتر بین اقشار مختلف جامعه و حکومت جمهوری اسلامی و گسترش نارضایتی عمومی مردم از آن خواهد شد. از سویی توان عملیاتی نیروهای نظامی مستهلک شده و باعث کاهش توان نظامی نیروها به میزان قابل توجهی خواهد بود.

شایعه وقوع جنگی دیگر، با سخنان رییس سازمان سیا چهره ای دیگر به خود گرفت. وی اظهار داشته است که اگرچه تحریمها باعث تضعیف ایران خواهد شد ولی باعث صرف نظر تهران از پیشبرد برنامه هسته ای خود نخواهد شد. لئون پانتا همچنین اظهار داشته است که احتمالا ایران یک سال پس از دستیابی به بمب هسته ای، سیستم موشکی لازم برای حمل کلاهکها را خواهد داشت. از سویی نتایج نظرسنجیهای انجام گرفته در اقصی نقاط دنیا افکار عمومی مردم دنیا

را برای جنگی جدید در خاورمیانه آماده نشان می دهد. ادامه پروپوگاندای موجود و تداوم جنگ تبلیغاتی و آشکار ساختن چهره واقعی نظام حاکم بر ایران، بحران زا بودن آن در سطح بین المللی، اوضاع و شرایط حاکم بر مردم ایران و استبداد موجود، دخالت ایران در امور داخلی کشورهای همسایه از طریق سازماندهی و حمایت از گروه های مخالف دولتها و مهمتر از همه تهدید صلح جهانی در صورت دستیابی به سلاح هسته ای، نه تنها افکار عمومی بلکه زمامداران برخی کشورها را قانع به حل مسئله از طریق نظامی خواهد نمود. اما آنچه که برای فعالین حرکت ملی آذربایجان جالب توجه خواهد بود سرانجام حرکت رو به رشد هویت خواهی در آذربایجان پس از تغییرات حاصله از حمله نظامی است.

به طور طبیعی در صورت حمله به ایران و حضور نیروهای نظامی، شرایط اجتماعی موجود کاملا متحول خواهد شد. در صورت عملی شدن سناریوی حمله و بروز جنگ، منطقه ای که حمله از آن منطقه انجام خواهد گرفت حائز اهمیت خاصی است چرا که ناامنی و بحران اجتماعی حاصل از جنگ در آن منطقه ملموستر خواهد بود. گزینه مهم دیگری که نیاز به توجه ویژه دارد ترکیب نیرهای بین المللی حافظ صلح و تقسیم بندی مناطق بین این نیروهاست. طبیعی است که حضور نیروهای ترکیه در قالب نیروهای حافظ صلح در منطقه شمال غرب تنها شانس آذربایجان در مقابل تروریسم کرد و محدود کردن نقش آنها در این منطقه و جلوگیری از تکرار فجایع کرکوک و زیاده خواهی آنهاست. نقش آفرینی جریانهای فکری منطقه ای بخصوص در دوران سازندگی پس از جنگ در مناطق مختلف از موارد حائز اهمیت است. به طور حتم شرایط موجودی امروز و میزان نفوذ جریانها فکری منطقه ای و جنبشهای اجتماعی غیرمرکزگرا در میزان تاثیرگذاری آن در آینده و نقشی که در منطقه به عهده  آنها گذاشته خواهد شد، مهمترین عامل خواهد بود. در این بین اگرچه میزان نفوذ بالای حرکت ملی آذربایجان در منطقه آن را تبدبل به تاثیرگذارترین جریان فکری در آذربایجان نموده و بازیگر اصلی تغییرات اجتماعی آذربایجان به شمار می رود ولی با توجه به حمایت برخی قدرتها از تروریسم کرد در منطقه و سرمایه گذاری بر روی این گزینه، شرایط بسیار بحرانی را برای غرب آذربایجان ترسیم می نماید که برای خنثی سازی این تهدید باید از امروز اقدام نمود. عمومیت وبسط حرکت ملی آذربایجان و جنبش هویت خواهی آذربایجان در سالهای اخیر و روند روبه رشد تاثیرگذاری آن در آذربایجان و نقش آن در تغییرات اجتماعی این منطقه حاکی از آینده ای روشن برای حرکت ملی- مدنی آذربایجان است.

 اما سوال اینکه تاثیر تغییرات بوجود آمده در شرایط موجود بر روند حرکت ملی چگونه خواهد بود؟ آیا حرکت ملی آمادگی لازم برای سازگاری با تغییرات ناگهانی در منطقه را خواهد داشت؟ نقش و جایگاه حرکت ملی در آینده پس از تغییرات ناگهانی چه خواهد بود و آیا فعالین برای تاثیرگذاری در این شرایط ابزار لازم رادر اختیار دارند؟ چه شیوه های برای مقابله با بازیگران نامشروع آذربایجان وجود دارد و بهترین شیوه کدام است؟ اگرچه تمامی این سوالات بر اما و اگرهای زیادی استوار است ولی آنچه که عیان است پاسخ این سوالات را قبل از وقوع آنها باید یافت. باید بدانیم زمان هیچگاه منتظر ما نخواهدماند.

گله جک بیزیمدیر

توهین شنیع مدیر شرکت آهنگری تبریز خطاب به کارگران: این ترکها را آدم می کنم

در پی شکایت جمع کثیری از کارگران شرکت آهنگری تبریز از مدیرعامل این شرکت دادگاه مربوطه وی را محکوم نمود.

به گزارش سانا شعبه ی 106 دادگاه جزایی تبریز مهدی شیخ علیا لواسانی را به دلیل توهینهای مکرر و شنیع به کارگران این شرکت و نیز اخراج غیرقانونی آنان از کار در کارگاه تنها به پرداخت 350 هزار تومان مجبور کرد.

این در حالی است که در متن شکوائیه ی کارگران شرکت 12 مورد از توهینهای مدیرعامل شرکت درج گردیده که بسیاری از آنان قابل درج در رسانه ای عمومی نیستند. اما با این وجود قاضی دادگاه وی را تنها به پرداخت مقدار بسیار اندکی جزای نقدی محکوم کرده است.

جنابعالی چگونه رفتار غیر قانونی و غیر انسانی و به دور از انسانیت ماموران قضایی را توجیه می­کنید؟ چرا حق قانوني خانواده ایشان جهت ملاقات به طور مکرر نقص

ما داشجويان دانشگاه آزاد تبريز با نظر به پلمپ شدن ناعادلانه تشكل آرمان از طرف مسئولين اطلاعاتي، امنيتي و رياست دانشگاه  جهت شكست سكوت و خفقان حاصله تصيمم به تشكيل تيم دانشجويي هوييّت طلب«  آرمان آذر» نموديم.

اين وبلاگ به  ادامه فعاليت هاي تشكل آرمان، جنبش دانشجويي و حركت ملي آذربايجان خواهد پرداخت.

لذا از كليه دانشجويان، اساتيد و فعالين حركت ملي آذربايجان دعوت به همكاري مي نمائيم.

جهت مكاتبات ازe_mail : 

    azerarman@gmail.com

استفاده نمائيد.    با تشكر

گلجك بيزيمدير